Top 50 płyt - WYZWANIE - MaidenFan

[Bon Dzosef]

Szanuje za Frontier, nie szanuje za precel, wiec sie wyrownuje

[pucha]

Niektóre kawałki są podobne. Ale generalnie granie inne, dużo gorsze.

Ty to widzę zgodnie z tradycją, jakiś farmazon musisz od siebie dodać Solowy Dickinson jest zajebisty i moim zdaniem niektóre płyty śmiało można stawiać obok dzieł Maiden. Twierdząc że to granie "dużo gorsze" narażasz się (po raz kolejny) na śmieszność

[Vorgel]

Nie, nie można. Gdyby było można, Bruce nie wracałby w podskokach do Ironów. Oni bez niego przędli cienko, a on bez nich. Dickinson zdawał sobie sprawę, że był w drugiej lidze grając solo. Nawet McBrain żartował, że był na jakimś koncercie Bruce'a w tamtym czasie i określił jego zespół mianem najlepszego cover bandu Ironów. Bruce jak się o tym dowiedział, strasznie się wkurzył.

[pucha]

Nie, nie można. Gdyby było można, Bruce nie wracałby w podskokach do Ironów. Oni bez niego przędli cienko, a on bez nich. Dickinson zdawał sobie sprawę, że był w drugiej lidze grając solo. Nawet McBrain żartował, że był na jakimś koncercie Bruce'a w tamtym czasie i określił jego zespół mianem najlepszego cover bandu Ironów. Bruce jak się o tym dowiedział, strasznie się wkurzył.

Ale ja mówię tu o płytach i poziomie muzyki a nie o koncertach i frekwencji na nich - nie mieszaj wątków. Zresztą upraszczasz i naciągasz pod swoją teorię, w sumie jak zwykle
Po pierwsze, Dickinson po opuszczeniu zespołu siłą rzeczy nie był tak wielki jak Iron Maiden jeśli chodzi o nazwę, więc i nie przyciągał takich tłumów jak Ironi. To w sumie działo się w niemal każdym pojedynczym przypadku typu "ktoś opuszcza wielki zespół i zaczyna karierę solo". Po drugie to były ciężkie czasy dla metalu w ogóle bo i również Ironi spadli nieco niżej i nie szło im tak dobrze jak kiedyś, choć muzykę wciąż robili bardzo dobrą. Po trzecie nie sądzę żeby MUZYCZNIE coś brakowało Dickinsonowi na takich płytach jak "Chemical Wedding" czy "Accident of Birth", gdzie prócz świetnych kompozycji, słychać znakomity kunszt producencki Roya Z. Ten wiedział jak wycisnąć z Dickinsona to co najlepsze, dodając np na wspomnianym "Chemical..." motyw ze struną od basu w normalnej gitarze elektrycznej, co radykalnie wpłynęło na ciężar riffów na tej płycie. Angaż Smitha na drugie wiosło również nie pozostał obojętny dla twórczości Bruce'a. Mówiąc że solowy Dickinson jest zbędny bo istnieją płyty Ironów dajesz wyraz raczej swojemu nieosłuchaniu tudzież ignorancji, bo nie trzeba być wielkim znawcą żeby stwierdzić że to zupełnie różne projekty, owszem, posiadające punkty styczne, ale z kompletnie inną zawartością muzyczną. Więc daj spokój stary

[Vorgel]

Pamiętam Accident z tamtych czasów, jest tam więcej Maiden niz obie strony chciały przyznać. Ale po części masz rację, ale tylko jeśli odwołać się do tego co było post factum, bo faktycznie lepsze Accident niż te nowe płyty Ironow. Ale wyjściowa nie była taka. Było stare Iron z Brucem kontra Maideni z Blazem i solo Bruce. Nie muszę chyba dodawać co tutaj jakościowo dominuje.

[Bon Dzosef]

Niektóre kawałki są podobne. Ale generalnie granie inne, dużo gorsze.

niektóre płyty śmiało można stawiać obok dzieł Maiden.

Chyba "dokonań" typu No Prayer

[Vorgel]

No Prayer to świetna rock and rollowa płyta, słuchałem jak sie ukazała, była słabsza od poprzednich ale tęsknie za takim maiden.

[Schizoid]

Accident, Chemical i Tyranny są lepsze od wszystkich albumów po reunion. No, z wyjątkiem AMOLAD. Kopalnia fajnych rzeczy. Szkoda, że zaniechał karierę solową.

[pucha]

W mojej opinii "Accident" i "Chemical" mogą konkurować również z niektórymi albumami z lat 80-tych, a już na pewno biją na łeb "No Prayera", który może i jest dobrą płytą rock'n'rollową, ale niestety, nic poza tym.

[Bon Dzosef]

Accident, Chemical i Tyranny są lepsze od wszystkich albumów po reunion. No, z wyjątkiem AMOLAD.

Nie dość, że nie sa, to jeszcze jako najlepszy wybrałeś najgorszego marmolada

[MaidenFan]

Myślę, że bez zaskoczenia. Samo Maiden.

5. Iron Maiden - No Prayer for the Dying
Dużo hejtów na ten album, za dużo. Nie są to już złote lata 80, nie ma Adriana, jest dużo gorszy Janick, ale album uważam za bardzo dobry. Podoba mi się ten brudny styl, wokal Bruce'a z lekką chrypą. Fates Warning czy Public Enema Number One to kawałki wcale nie gorsze od Die With Your Boots On czy Heaven Can Wait, powiedziałbym nawet że lepsze, za to bardzo niedocenione. Okładkę wolę oryginalną, pierwszą wersję, ale nie chce mi się jej szukać w dobrym rozmiarze.
Ulubione utwory: No Prayer for the Dying, Fates Warning

4. Iron Maiden - Piece of Mind
Kiedyś numer 1, teraz spadło o 3 miejsca, bo miłość do końcówki albumu się zmniejszyła. Oczywiście nie jest tu mowa o To Tame a Land, a Quest for Fire i Sun and Steel. Die With Your Boots On też kiedyś bardziej mi podchodziło. Reszta totalna miazga, bass w To Tame a Land to najlepszy bass w całym Maiden! Takie utwory jak Where Eagles Dare, Revelations, Flight of Icarus można słuchać całe życie i nigdy się nie znudzą.
Ulubione utwory: To Tame a Land, Revelations

3. Iron Maiden - The Book of Souls
Przy Ghost napisałem, że Prequelle to najlepsza płyta XXI wieku, jednak Maiden jest u mnie zawsze poza wszelkimi skalami, dlatego TBOS jest wyżej. Moja ulubiona płyta z tych po reunion. Podoba mi się brzmienie, dużo lepsze niż na TFF, AMOLAD i DoD. Utwory też o klase lepsze, szczególnie takie The Book of Souls. Najlepszy szybki/krótki utwór od lat - Death or Glory, który liczyłem, że zostanie w secie na 2018. Dłużyny nie przeszkadzają, końcówka The Red and the Black mogłaby trwać drugie tyle i tak zwykle cofam, żeby przesłuchać ją jeszcze raz. Gdy odpaliłem płytę kupiło mnie już samo intro IESF, potem było już tylko coraz lepiej i lepiej.
Ulubione utwory: If Eternity Should Fail, The Book of Souls

2. Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son
Po trasie Maiden England 2013/2014 SSOASS poszybował mocno w górę, kiedyś aż tak nie doceniałem. Utwór tytułowy na trasie, to był tak mocny strzał, że aż ciężko było się otrząsnąć. Do dzisiaj oglądam z ciarami na ciele. Ci co nie byli na żadnym koncercie 2012-2014 niech żałują. Moonchild to mój ulubiony opener koncertowy.
Ulubione utwory: Seventh Son of a Seventh Son, Moonchild

1. Iron Maiden - Somewhere in Time
Gdy w podstawówce przeniosłem sobie wszystkie płyty Iron Maiden z pokoju rodziców i zacząłem poznawać je na starym discmanie właśnie SiT wywarło na mnie największe wrażenie. To był cały rytuał, musiałem być umyty, pojedzony, koniecznie w łóżku przy zgaszonym świetle. Tłumaczyłem sobie tytuły płyt i utworów(większość uważałem wtedy za bez sensu ) no i słuchałem. Napaliłem się na tytuł "gdzieś w czasie", pomyślałem, że czeka mnie coś kosmicznego, coś z przyszłości no i faktycznie, pierwsze sekundy Caught Somewhere in Time brzmiały tak nieziemsko.. do dzisiaj tak brzmią. Zaraz potem wleciało przebojowe Wasted Years, które nie mogło mnie nie urzec. Może i to nie jest album, który słucham najczęściej, ale jest numerem 1 w moim sercu, przez wspomnienia jakie wywołuje jego odtworzenie.
Ulubione utwory: Caught Somewhere in Time, Alexander the Great

[Vorgel]

No Prayer w końcu docenione, jakoś Book of Souls mi do tego towarzystwa nie pasuje.

[MaidenFan]

The Book of Souls to jest dokładnie to, czego oczekuję od Iron Maiden obecnie. O albumach brzmiących jak lata 80 przestałem marzyć dawno temu.

[Deleted User 2259]

Dobre top 5, TBoS mi nie leży, ale fajnie, że No Prayer tak wysoko. To teraz czekamy na 10HM

[pucha]

Do No Prayera chyba nigdy się nie przekonam, ale z The Book Of Souls cięzko sie nie zgodzic

[Bon Dzosef]

Plus za TBOS ale No Prayer? Nie kumam

[MaidenFan]

No cóż, poznawałem te płyty, gdy jeszcze nie miałem żadnego pojęcia o muzyce metalowej i wszystkie dla mnie były czymś wspaniałym. Tak zostało, NPFTD to dla mnie dobry album i to się nie zmieni

[Vorgel]

Jak ktoś dorastał słuchając No Prayer zrozumie.

[pucha]

Trzeba brać poprawkę że te rankingi są tworzone często bazując na emocjach i wspomnieniach Więc mnie "No Prayer" jako taki w rankingu nie dziwi, choć sam na pewno bym go nie umieścił, pewnie nawet w TOP100 by się nie zmieścił.

[MaidenFan]

Dokładnie o to chodzi pucha