.:: SanktuariuM ::.

Recenzja nadesłana. przez użytkownika
Ja tam swoj a zaraz wyślę i wsztko poodkręcam

Gość se chyba mózg znitrował albo za długo trzymał łeb w mikrofalówce... Do piekła pójdzie prosto ohydny heretyk

Dlatego ja się nie sugeruje ocenami i recenzjami. Facet dał taką ocenę jaka dał (oczywiście się z nią nie zgadzam) ale to jego sprawa Każdy ma swój gust dlatego tępienie go moim zdaniem nie ma sensu

Tak na serio to trochę racji dla mnie gościu ma. Jak dla mnie sytuacja wygląda tak:
1.Caught...-świetny utwór, wspaniałe solówki, ale trochę nie w moim typie -8/10,
2.Wasted Years-świetny lekki, miły utwór - 10/10
3.Sea of Madness-bardzo dobry, klimatyczny utwór, tylko zwrotki trochę odstają od refrenu - 8.10
4.Heaven...-fajny utwór, ze świetnym "łooo-łooo-łooo", ale pozatym trochę niedociągnięć widać,

Potem same super utwory tak na 9,10.

Zilian pisze:Każdy ma swój gust dlatego tępienie go moim zdaniem nie ma sensu

Są gusta, guściki i totalne bezguścia

Invader pisze:Co wy na to ?

Z opiniami jest jak z... dupą - każdy ma swoją Generalnie można się zgodzić, raczej się zgodzić, raczej się nie zgodzić i nie zgodzić z opinią recenzenta.

Płyta robi się dla mnie coraz lepsza, ostatnio Deja Vu nawet polubiłem, ale nadal nie mogę się zbytnio przekonać do Sea of madness

Deja Vu to kapitalny popis melodyjnych gitarowych harmonii.

O potencjalne muzycznym tego kawałka niech świadczy przeróbka akustyczna, wrzucona dziś na YT: http://www.youtube.com/watch?v=fDnCw41XCJ8

M.

Nomad pisze: 1.Sea of Madness
2.Reszta
3.DeJa Vu

Ja bym to dał tak:

1. Deja Vu
2. Reszta
3. Sea of Madness

To chyba mój ulubiony, obok seventh sona, album Ironów. Głównie chyba przez ten klimat. Wszystkie kawałki oceniam wysoko, a najlepszy jest chyba Wasted Years i Sea of Madness. A solówka w Stranger in a Strange Land - miodzio Nie wiem czemu, ale nie mogę się jakoś przekonać do kawałka Alexandet the Great.. nie twierdzę, że to zły kawałek ale jakoś mi nie zaimponował.

Ja podobnie jak Starblind nie zachwycam się tak Alexandrem. Ale nawiązując do tytułu to ta podróż jest naprawdę magiczna. Jak się wsłuchuje w niektóre riffy w Caught Somewhere in Time to mi się aż łezka w oku kręci. Uwielbiam bootlegi z tym utworem na otwarcie Najlepsze solówki obok Siódmego Syna, Tańca Śmierci i Niewolnika Władzy
Deja Vu ma swój urok i widać że Dave coś przy nim kręcił

IronCezarek pisze:

Nomad pisze: 1.Sea of Madness
2.Reszta
3.DeJa Vu

Ja bym to dał tak:

1. Deja Vu
2. Reszta
3. Sea of Madness

Ja na dziś to bym chyba najniżej ocenił Heaven Can Wait,ale tylko i wyłącznie dlatego,że się osłuchał. Identyczna sytuacja jak z Run to the Hills na Numberze. Jednak generalnie cały album to mega-wysoki poziom.To jest taki album niesamowicie dopracowany,coś jak Piece of Mind czy 7th Son of 7th Son ,brak zbędnych i przypadkowych dźwięków. Jednocześnie muzyka nie straciła zbyt wiele ze spontaniczności,energii,siły.
I chyba to album na którym jest najwięcej "momentów" intro do Loneliness of the Long Distance Runner,zwolnienie w Sea of Madness albo solo do Stranger in the Strange Land,długo by wymieniać.

Solówka w Strangerze to moim zdaniem najlepsza solowka Ironów.

Moim zdaniem jedna z lepszych solówek wszech czasów.

Po dluzszym zastanowieniu obok Strangera w kategorii zagrywek gitarowych wszechczasów koniecznie musze tu napisac o intrze do Loneliness of Long Distance Runner

To powinno sie dzieciom w szkole puszczac, to jest jak alfabet, zachwycanie sie czymkolwiek innym(nie chodzi mi o muzyke) to farsa przy tej zagrywce, kunszt mistrzów heavy-metalu

Dla mnie SiT jest ciężkim do oceniania albumem. Z jednej strony są utwory niesamowite i niepowtarzalne. A z drugiej strony jest parę utworów "takich sobie". Dlatego po kolei:
1. Caught Somewhere in Time - Utwór bardzo dobry, może nie na openera ale nadaje klimat płycie. 9/10
2. Wasted Years - Jeden z najlepszych w historii. Tutaj nie ma co się rozwodzić 10/10
3. Sea of Madness - Nienajgorszy refren, ciekawa solówka, wokalnie całkiem fajnie ale bez szału 6/10
4. Heaven Can Wait - Świetny utwór ale w połowie się już nudzi. Fajne ooo-wanie, żywiołowe zwrotki, sprawdza się na koncertach. 7/10
5. The Loneliness of the Long Distance Runner - Zgodzę się z poprzednikiem. Początkowo bardzo nie doceniałem jak bardzo wiele osób. Ale jednak jest to majstersztyk. Fenomenalny utwór. 10/10
6. Stranger in a Strange Land - Nie rozumiem tego, że wszyscy się nim zachwycają. Taki tam sobie utworek. Dobry wokalnie, ale nic specjalnego w całości. 4/10
7. Deja Vu - Bardzo u mnie zyskał ostatnimi czasy. Jednak też nie zachwyca. Bardzo fajny tekst i ciekawie się prezentuje wokalnie. 6/10
8. Alexander the Great - Utwór, który wśród fanów stał się legendą. Prawda, że jest świetny i prawda, że byłby świetny na koncerty ale wg mnie połowa jego wspaniałości to właśnie ta świadomość, że nigdy go jeszcze nie zagrali na koncercie. 8/10

I średnia wychodzi dokładnie 7,5. No i chyba to dokładnie reprezentuje moje odczucia co do tej płyty. Są numery naprawdę niesamowite i wielkie. Ale jest też parę gorszych kawałków. Na plus można powiedzieć, że płyta jest bardzo spójna i każdy utwór ma tam swoje miejsce dzięki czemu całościowo się słucha jeszcze lepiej niż jako pojedynczych utworów.

Caught Somewhere In Time 10/10
lepszy otwieracz to chyba tylko AH i BQOBD.

Wasted Years 7/10
kiedyś lubilem bardziej, po latach ten przebojowy refren trochę jednak zaczyna mnie drażnić

Sea Of Madness 8/10
naprawdę się dziwię że nie wypuścili go na singlu, zawsze ceniłem bardziej niż Wasted Years, które jedyne co ma od niego lepsze to riff

Heaven Can Wait 8/10
z Jankiem juz nie miało takiego kopa

The Loneliness Of The Long Distance Runner 9/10
również polubiłem, dopiero jak stałem się bardziej "dojrzałym" fanem

Stranger In a Strange Land 10/10
jak dla mnie życiowa kompozycja Adriana!!

Deja Vu 5/10
nie wiem, tyle razy przesłuchiwałem i jakoś nie może mi w ucho wpaść

Alexander The Great 9,5/10
uważam tak samo jak kolega poprzednik, więc nie będe powtarzał

Nigdy nie rozumiałem opinii mówiących, że to najlepszy albo jeden z najlepszych albumów Maiden. Owszem, ma zajebisty klimat i brzmienie, ekstra solówki, ale na tle innych płyt wypada tak sobie.
Tak naprawdę jak dla mnie ma tylko 3 zajebiste kawałki:
- Caught..., Wasted Years i Alexandra
Kilka bardzo dobrych:
- Sea od Madness, Stranger, The Loneliness,
Dwa słabsze:
- Heaven i Deja vu

Ostatnio zapodałem sobie tą płytkę po baaaardzo dłuuuugiej przerwie, przesłuchałem ze 3-4 razy i mam dosyć. Nie oszukujmy się, w porównaniu z Piece of Mind, Powerslave czy 7th Sonem wypada słabo. Jest gdzieś tak na poziomie No Prayer i Fear Of The Dark.

erosinho pisze:Nigdy nie rozumiałem

Ja też nie rozumiem jak ktoś może bardziej lubić lody czekoladowe od orzechowych...

gumbyy pisze:

erosinho pisze:Nigdy nie rozumiałem

Ja też nie rozumiem jak ktoś może bardziej lubić lody czekoladowe od orzechowych...

Dobre

A tak z innej beczki, obejrzyjcie to:
http://www.youtube.com/watch?v=mKBCBtOa ... re=related