.:: SanktuariuM ::.

Ta melodyjka w 6 minucie strasznie tandetna, mam wrażenie, że tym razem serio przedobrzyli z takimi odpustowymi brzmieniami.

Schizoid pisze: ↑czw wrz 02, 2021 8:44 pm Ta melodyjka w 6 minucie strasznie tandetna, mam wrażenie, że tym razem serio przedobrzyli z takimi odpustowymi brzmieniami.

Mogą zagrać na dniach chrzanu jak Budka Suflera ostatnio

Geri666 pisze: ↑czw wrz 02, 2021 8:57 pm

Schizoid pisze: ↑czw wrz 02, 2021 8:44 pm Ta melodyjka w 6 minucie strasznie tandetna, mam wrażenie, że tym razem serio przedobrzyli z takimi odpustowymi brzmieniami.

Mogą zagrać na dniach chrzanu jak Budka Suflera ostatnio

Ja tu wyczuwam reunion z Blazem, on też uwielbia takie klimaty, a dni chrzanu to impreza w jego typie

Drugi odsłuch. Jest minimalnie lepiej, ale lepiej już pewnie nie będzie. Utwór ma fajne momenty i naprawdę aż chciałoby się go skrócić o te 3-4 minuty. Solówki gitarowe na dobrym poziomie, kilka momentów wokalnych dobrych. To z pewnością obok tytułowego najlepszy utwór na albumie. Jednak o wybitności, doskonałości absolutnie nie ma mowy. Harris sztucznie wydłuża utwory, jest w tym mistrzem, zrobił to już w wielu kompozycjach, których był autorem lub współautorem.

kolejny utwór, który byłby świetny, gdyby był krótszy, ale w tym przypadku akurat nie męczy mnie jego długość. dałem 7/10, choć lekko naciągana ta ocena

To, że byłby lepszy gdyby był krótszy to jest zdecydowanie oczywiste. Nie wiem, które momenty są niepotrzebne ale na oko z 4 minuty tutaj to powtarzanie tego samego patentu. To jest bardzo podobna sytuacja jak w Red and the Black z tym, że Parchment to jest wyższa liga. Solo Dave'a to chyba ulubiony fragment na całej płycie, normalnie przypomniał sobie lata 80 gość. Mam sympatię do tego utworu bo lubię takie klimaty w muzyce, słuchało się z zapartym tchem Stargazer zawsze i tak dalej. Nie jest to kompozycja wybitna, ale jak na ten album to jest więcej niż bardzo dobrze.

Ten też kurde zyskuje.

Ten moment jak Bruce śpiewa w 8:35 sek. "Hear the cry we are ready to believe" miodzio.

No i potem w 9:20 "Meet me theeeeeeere" świetny też.

Dałem 8/10 bo to przyspieszenie na końcu nie do końca mi pasuje. Tam jakby znowu solo Rimem zalatuje. Jednak jak się chce wtórność znaleźć to się znajdzie.

Dokładnie, przy "meet me theeeeere" ciary.

https://www.youtube.com/watch?v=tbNlMtqrYS0 hehe

Jak dla mnie Harris przypomina obecnie dziecko, które mozolnie buduje zamek z piasku by go jednym ruchem potem rozpieprzyć. Stworzył utwór, który ma ogromny potencjał, to mogłby być nawet najlepszy utwór całego reunion.Tylko co z tego skoro tymi niepotrzebnymi wydłużeniami psuje cały efekt. Pamiętam jak kiedyś ktoś na tym forum pociął Brighter than a 1000 Suns do 5 minut i to był naprawdę fajny utwór. Niestety Ironi już inaczej nie potrafią.

CzytojestNoweIM? pisze: ↑sob wrz 04, 2021 12:56 am Jak dla mnie Harris przypomina obecnie dziecko, które mozolnie buduje zamek z piasku by go jednym ruchem potem rozpieprzyć. Stworzył utwór, który ma ogromny potencjał, to mogłby być nawet najlepszy utwór całego reunion.Tylko co z tego skoro tymi niepotrzebnymi wydłużeniami psuje cały efekt. Pamiętam jak kiedyś ktoś na tym forum pociął Brighter than a 1000 Suns do 5 minut i to był naprawdę fajny utwór. Niestety Ironi już inaczej nie potrafią.

To Pierre pociął. Mam cały AMOLAD w tej wersji, ale niestety na zepsutym kompie.

Tak faktycznie ! Jeszcze jako Vlad. Najśmieszniejsze, że pociąłbym tam te same fragmenty.

Teraz posłuchałem i w sumie w chodzi w całości. Niektóre momenty w tym utworze to najlepsze momenty chyba całego reunion. Jestem zachwycony. Jeśli to zagrają na trasie to na nią pojadę.

Numer dobry ale zbyt rozwleczony, bardziej skondensowany miałby większe "pole rażenia" To samo tyczy się Hell on Earth, choć tam jest to m niej widoczne.

Dla mnie Parchment ma momenty, których HoE nie ma. Cudna solówka Dave'a Murraya i moment z 8.40. Coś pięknego!

Od słuchania tego utworu aż mam sucho w pysku, bo wydaje mi się, że jestem na pustyni. Po kilku(nastu) przesłuchaniach sądzę, że byłaby dycha, gdyby utwór skrócić o 2-3 minuty, żeby szybciej dojść do tego, co się zaczyna od 8:32.

Dziś przesłuchałem ten utwór ok. 20 razy i chcę więcej, a noc jeszcze długa.

CzytojestNoweIM? pisze: ↑sob wrz 04, 2021 2:36 am Dziś przesłuchałem ten utwór ok. 20 razy i chcę więcej, a noc jeszcze długa.

A jaką ocenę dałeś na początku, a jaką dałbyś teraz? Zdaje się, że na pierwszej stronie pisałeś, że utwór jest co najwyżej niezły.

Dlatego, że to jedyny utwór, który zyskał u mnie po kolejnych przesłuchaniach. Oceny Hell on Earth, Death of the Celts, Lost in the Lost World, Time Machine czy Darkest Hour są bardzo zbliżone do tego jakie były na początku. Senjutsu tytułowy niestety zaczyna spadać, ale i tak przebija wszystkie powyższe. Wtedy dałbym ocenę 7,5/10 teraz to 9/10, a być może jeszcze wzrośnie o pół punkta.

Ja dałem ósemkę. Podciągnąłbym do 9, ale się nie da. Teraz chyba konkuruje o top 1 z Senjutsu, który o dziwo siadł od razu i nie spadł.

Tzn ja nie głosowałem w ankiecie, tak sobie oceniałem dla siebie w pamięci. Dalej dostrzegam pewne wady tego utworu, jest kilka niepotrzebnych fragmentów, ale ja się do tego już przyzwyczaiłem. Jak bardzo się denerwowałem na identyczną sytuacje w Talismanie.