.:: SanktuariuM ::.

Żelazny pisze:Nie,bo głupio je argumentujesz.

EvE pisze:o ile sie nie mylę moim argumentem było to że ja wole nie wiedzieć o czym się śpiewa bo robi się żenada i dlatego nie lubię polskiego bo rozumiem co się śpiewa. W rosyjkim nie bardzo.

BeBe pisze:nie musisz Żelazny być złośliwy, niemiły czy ironiczny z tego powodu.

herki pisze:W ogóle Aria to jakaś wieśniacka jest,

Norka pisze:

herki pisze:W ogóle Aria to jakaś wieśniacka jest,

a turbo niby nie jest? wiocha jak nie wiem.

Dziewięciominutowy tytułowy utwór Игра с огнём prezentuje dialog pomiędzy skrzypkiem, Niccolo Paganinim, a Diabłem. Z owego dialogu wynika, że losem człowieka i jego muzyką kieruje sam Diabeł. Jest to nawiązanie do starej legendy o pakcie genialnego skrzypka z Księciem Ciemności (legendy rozpowszechnianej przez kościoł katolicki oczywiście). Wiadome jest, że po śmierci, ciało artysty długo było przechowywane w stanie zmumifikowanym, ponieważ duchowieństwo nie pozwalało pochować jego szczątków. [Szut: nieco szczegółów na ten temat udało mi się odnaleźć tylko w niemieckiej wikipedii].

W celu objaśnienia swojego stanowiska w rzeczonej sprawie zespól postanowił na okładce albumu umieścić „Słowo wstępne" do tego utworu. Jednak w wytwórni Melodia, tekst ten został usunięty przez redaktora wydania - kobietę wykształconą w duchu naukowego ateizmu. Powstała w ten sposób na okładce pusta przestrzeń, która okazała się przydatna dla autografów. Jednak na początku było Słowo:

"...Nigdy nie mogliśmy zrozumieć, dlaczego ludzie gotowi uwierzyć w największą niesprawiedliwość - istnienie Boga, powstają przeciw samej idei istnienia Diabła. A tymczasem On, Wielki Podpalacz, zbiera słomę ludzkich namiętności i grzechów i wznieca pożar niszczący stworzony z takim trudem świat.
To jego zemsta za brak wiary, opala dusze, wypala serca, podjudza przeciw sobie istoty oszalałe od rozbuchanego ognia.
Mści się i odbudowuje niezbędne od momentu stworzenia wszelkiego życia prawo równowagi sił Dobra i Zła, tego, co święte i tego, co diabelskie."

Przyjemny tekst, prawda? Jego idea była pomysłem Chołsta, tekst powstał przy jego współpracy z Puszkiną. W druku Słowo ukazało się dopiero w 1994, na CD wydanym przez Moroz Records. Słowu towarzyszył Czyn. Na albumie było siedem utworów.

Что вы сделали с вашей мечтой glos Kipełowa przeklina komunistów, którzy chcąc budować dobro zbudowali obóz koncentracyjny w swoim kraju. Utwór nawiązuje w pewnym sensie do słów „what have we done maggie” Pink Floyd (utwór The Post War Dream z albumu The Final Cut), w której stosunkowo patriotyczni Anglicy stosunkowo delikatnie zwrócili się do Żelaznej Lady (oczekiwany po wojnie pokój przerodził się w wojnę o Falklandy, 1982). Jak mówi Puszkina, komuniści pojawiali się tylko Chołstininowi. Wg autorki tekst odnosi się do każdej władzy, obiecującej złote góry i raj na ziemi.

Раскачаем этот мир (Rozwalimy /dosł. Rozbujamy/ ten świat). Utwór grany na koncertach jako drugi miał rozruszać publiczność. Wystarczy nawet dziś przyjść na koncert, by usłyszeć, jak publika reaguje na słowa "Dla słabych miesta niet"... odkrzykując „NIET!!”. Piosenka przedstawia obraz totalnej przemocy w mieście (killerzy, wilki żądne krwi). Puszkina sama się wystraszyła tych słów, gdy usłyszała i zobaczyła reakcję wielotysięcznej publiczności na Łużnikach. W tłumie panowała atmosfera napięcia i w powietrzu wisiała walka z milicją i OMONem stojącymi przed sceną.

Раб страха melodyjny utwór z dość bezbarwnym tekstem. Raczej nie grany na koncertach. Jest w tekście fragment "в центре мира чугунный глупец на спине его красный рубец" („w centrum świata odlany głupiec, na plecach czerwony ma znak”), który niektórzy uznają za odniesienie do moskiewskiego pomnika Lenina na Placu Oktiabrskim (w pierwotnej wersji tekstu zamiast głupca byl mędrzec). Zaś temat "wyciskania z siebie niewolnika kroplami" Puszkinej ciągle kojarzy się z Rosjanami kucającymi w krzakach i wydalającymi na rozkaz...

Искушение Dubinin napisał już w 1987. Ówczesna aranżacja zamieszczona została na albumie АвАрия, а nowa aranżacja zajęła gitarzystom sporo czasu. Wyszedł utwór raczej nietypowy dla Arii. trudne partie wokalne Kipełow zaśpiewał po mistrzowsku z dużą ilością przydechów i delikatnych dźwięków, a wśród fanów pojawiła się legenda, iż tematem jest miłość do niepełnoletniej. A oto i rzeczona legenda: utwór napisała Puszkina na zamówienie Chołsta, który nie wiedział jak się zachować wobec 16-letniej fanki (za dowód wystarczyły słowa "ты знаешь всё, что надо, я знаю больше, чем надо" / „ty wiesz wszystko, co trzeba, ja wiem więcej niż trzeba”). Chołst (już wg własnych słów) chciał utwór mówiący o miłości, ale w sposób niestandardowy (tzn. innego typu niż "odeszłaś i wszyscy umarli"). Pierwszy wariant tekstu mówił "закрой глаза, коснись меня, ты пахнешь космическим мёдом " („zamknij oczy, dotknij mnie, ty pachniesz kosmicznym miodem”) , ale pozniej kosmiczny miod stal sie „pokusą i miodem”.

Игра с огнём to cytat z 24-go Kaprysu Paganiniego, stworzony ewidentnie w celu przyćmienia "Seventh Son of the Seventh Son" odwiecznych konkurentów. Kilka linii wokalnych, klawisze basowe, solo Dubinina i robiące wrażenie solo gitary brzmiącej niczym skrzypce. Podręcznikowy przykład tego, że z jednego riffu można stworzyć cały utwór. Chołst wymyślił riff oparty na utworze słynnego kompozytora (ale zagrany w minor). Wielu znajomych twierdziło, ze riff jest świetny, ale nie można go zagrać, bo będzie plagiat. Tak więc Chołst chciał o nim zapomnieć. Ale powstał inny pomysł: jeśli będzie piosenka o Paganinim, to taki riff będzie jak najbardziej właściwym wtrąceniem. Praca nad utworem trwała kilka miesięcy.

Бой продолжается . Nieszczęśliwy i senny wokal Kipełowa we wstepie nie mówi nic o jego energicznych wejściach w dalszej części. Utwór do dziś z radością wykonywany na koncertach. Idea związana była z filmem Rambo. (Dub zapewnia, że we wczesnej wersji nagrania – przekazanej Puszkinej do opracowania tekstu – śpiewał w refrenie "Man from America, One man from America"). Chołst po usłyszeniu takiej propozycji skojarzył to właśnie z Rambo. Na końcu filmu generał mówi "Wojna się skończyła", a Rambo mu odpowiada "Nic się nie skończyło". Temat po Afganistanie i Czeczenii jest nadal aktualny. W trakcie pracy nad tekstem Chołst ciągle nawiązywał do Rambo. Tekst nosił roboczy tytuł Сон в красной комнате войны / Sen w czerwonej klomnacie wojny i zaczynał się słowami (s. 139)

День за днём я тащу проклятый груз / Dzień za dniem noszę przeklęty ciężar
День за днём я безбожник, Богу молюсь /Dzień za dniem ja, bezbożnik się modlę do Boga
День за днём память бьёт меня хлыстом / Dzień za dniem pamięć bije mnie biczem
И я знаю - / I ja wiem -
Ночью мне не забыться праведным сном / Nocą nie nadejdzie zapomnienie w sprawiedliwym śnie

Udalo sie odtworzyc 3/4 pierwszej wersji tekstu:

Я свято верил в истину одну /Wierzyłem święcie w prawdę jedną
Лучше быть дважды мёртвым, чем истлеть в плену / Lepiej być dwakroć martwym, niż w niewoli sczeznąć
Я клятву дал спасти попавших в плен / Przysięgałem, by ratować tych w niewoli
И я пошел на Запад, быстрый, словно тень / Poszedłem więc na Zachód, szybki niczym cień

Друг мой был жив, на цепь посажен в яме / Przyjaciel żyw, w łańcuchach w jamie
С ним трое из пехоты – шанс один из ста / Z nim trzech z piechoty - szansa raz na sto
Я жгу охрану к чёрту – крик и стон / Tnę strażników w diabły - krzyk i jęk
И мы отходим в горы... или это сон?! / I uciekamy w góry... Czy to sen?!

Сон в красной комнате / Sen w czerwonej komnacie
Мой сон в красной комнате / Mój sen w czerwonej komnacie wojny
Сон в красной комнате / Sen w czerwonej komnacie
Мой сон в красной комнате! / Mój sen w czerwonej komnacie wojny!
Мы возвратились вместе – друг и я / Wróciliśmy się razem, druh i ja
Cнова попали в клетку сытых обезьян / Znów wpadliśmy w klatkę sytych małp
Он пулю в лоб пустил, и я – один / On kulę w łeb wypuścił, jestem sam,
Я – бессловесный робот для мытья машин.... / Ja – milczący robot z myjni aut...

Dalej bohater oddaje swój order generałowi w nagrodę za oszukanie całego pokolenia.

Дай жару! to pierwsza próba Arii stworzenia utwór w tonacji major. Dość patetyczny, wyraża troskę o całe pokolenie słowami "Где мужчины в металле" / „Gdzie mężczyźni w metalu”. Za odzew młodzieży można uznać tłumy obwieszone żelastwem, swego czasu przewyższające ilościowo fanów innych rodzajów muzyki. Temat aktualny i dziś, gdy istnieje grupa uważających się za centrum wszechświata krytyków, którzy "nie wąchali rock and rolla" i cięższe gatunki muzyki starają się dotykać co najwyżej nogą, bo dostają swoje srebrniki od gwiazd popu.

herki pisze:a i tak wydają mi się wieśniaccy xd

Metalophil pisze: IMHO jednak Turbo ze swoim "budzą mnie poranne lęki, budzi mnie poranny wzwód" albo "statek wpłynął na skały, fale pokład zalały" może się schować, chociaż i tak lubię te teksty

Żelazny pisze:

herki pisze:a i tak wydają mi się wieśniaccy xd

Gdzie? Konkrety plz

herki pisze: Ich muzyka jedzie wsią, tak jak wsią jedzie power metal. Przynajmniej dla mnie. Nie chcę generalizować do całej ich twórczości, ale słuchałem tylko ostatnie 2 albumy Arii i takie właśnie mam odczucia.