.:: SanktuariuM ::.

geri92 pisze: ↑czw sie 15, 2019 8:49 am
Ps. Muzyka to nie tylko rock i metal, ale to trzeba wyjść ze swojej ignorancji.

Ja pisałem o metalu, o tym było.

Pierre Dolinski pisze: ↑czw sie 15, 2019 8:53 am A po co wychodzić ze słodkiej szafy komfortu, kiedy na zewnątrz nic ciekawego się nie dzieje? Jeśli ktoś kocha rock i metal, to dlaczego na siłę ma zmieniać dietę muzyczną? Żeby zaimponować swoją otwartością młodszemu pokoleniu, które chce zmieniać świat, a często modyfikuje tylko to co już było, robiąc to w niestrawny sposób? Możliwość przypodobania się innym, to kiepska motywacja do zmieniania się. Upodobania ma się dla siebie, a nie na pokaz, dla bliźnich.
Jeśli ktoś krzyknie - "Ludzie!! Żryjcie gówno!! Sto bilionów much nie może się mylić!!!" - to trzeba lecieć na łąkę i żreć te gówna?

Mnie najbardziej śmieszy jak ktoś się wypowiada o kimś, o kim nie ma zielonego pojęcia. On już oczywiście wie czego słucham, że zamykam się jedynie na rock i metal i jeszcze bezczelnie wytyka ignorancję.

Nawiasem mówiąc, nie wiem co można nowego dać w bluesie czy w jazzie, blues to w ogóle skamielina nie do ruszenia, zaś jazz fusion został chyba zagrany na wszelkie możliwe sposoby.

PowerSeventhSon pisze: ↑czw sie 15, 2019 9:01 am Nie mam nic do zespołów kopiujących innych, ale czy w takim razie nie lepiej grać dobrze zrobionych coverów? W każdym razie można to oczywiście robić i nie mam nic do tego. Nie ma jednak co udawać, że to wnosi coś do historii muzyki. Jeśli mamy jeszcze być świadkami czegoś wielkiego w muzyce heavy-metalowej to musi być to jednak w jakimś stopniu odkrywcze. Oczywiście nie może być to czysty eksperyment. Jak to zrobić by coś było jednocześnie klasycznie, ale nowatorskie? Trzeba do tego znakomitych muzyków, na miarę tych z lat 70 i 80.

Na szczęście nigdzie nie jest napisane, że zespół musi być oryginalny. Nie jest też napisane, że musi wnosić coś do historii muzyki. Można grać swoje i nie oglądać się na to co mówią inni. Byleby to wszystko było na poziomie. Czy heavy metal będzie porywał masy? Pewnie nie. Dobrze. Nie musi.

Zdan, nie dyskutuj z Nomadem, który Eternal Championa, Visigotha nigdy nie słuchał i nie posłucha, a operuje jakimś swoim wyobrażeniem w głowie.

Dzosef pisze: ↑czw sie 15, 2019 10:37 am Zdan, nie dyskutuj z Nomadem, który Eternal Championa, Visigotha nigdy nie słuchał i nie posłucha, a operuje jakimś swoim wyobrażeniem w głowie.

Dalej chyba nie zamierzam. Wszyscy powiedzieli co mieli powiedzieć. Na szczęście możemy spokojnie sobie razem egzystować - oni słuchając tylko klasyków, ja słuchając też nowości. Eternal Champion i Visigoth to tylko czubek góry lodowej.

Eternal Champion słuchałem. Manilla Road .

PowerSeventhSon pisze: ↑śr sie 14, 2019 11:06 pm Uważam, że lata 90 to były o wiele lepsze czasy dla muzyki heavy-metalowej. Praktycznie każdy z wielkich zespołów ma w tej dekadzie jakiś bardzo dobry album ( Painkiller, X Factor, Unleash the Beast, Objection Overruled, Triump of Steel).

Początek lat 90. Później było kilka lat syfu i padaki. Nie pisz rzeczach, których pamiętać nie możesz

PowerSeventhSon pisze: ↑śr sie 14, 2019 11:06 pmMłode zespoły to tylko kopie, w dodatku przerysowane, zespoły inspirujące się Iron Maiden to tylko galopadki, zespoły inspirujące się Judas Priest to tylko wysokie wokale. Tak jakby ci muzycy słuchali tylko Powerslave i Painkillera. Pełno też kapel z wojskową stylówką i klimatem ala Sabaton. Zero feelingu, rock and rolla i przestrzeni w tej muzyce.

Nomad - znowu piszesz o rzeczach o których nie masz pojęcia. Nie wyobrażasz sobie ile kapel siedzi w naszym podziemiu. I to nie są kopie, tylko zdrowe, konkretne kapele, które tworzą muzę z pasją i pomysłem. Co 2-3 dni dostaję mejla od kolejnego zespołu z prośbą o recenzję. Idź do klubu na koncert nieznanych Ci zespołów. Zdziwisz się, bo na 90% nie będzie to kopia IM czy JP.

Ale lepiej na forum gderać, że kiedyś to kurła było... bo koledzy opowiadali...

Dodajmy jeszcze jedną rzecz - nasze podziemie to w porównaniu z rzeczami dziejącymi się na Zachodzie to małe miki

Najpiekniejszy utwór Manowar moim zdaniem to Gates of Valhalla. i ten przewspaniały wstęp na gitarze basowej!

Kiedyś uważałem, że najlepsza płyta Manowar to Hail to England. Dziś jednak zdecydowanie te pierwszeństwo należy się Into Glory Ride. To album doskonały. Nagrać w swojej karierze taki drugi album to jest wielkie osiągniecie. Większość zespołów taką formę i dojrzałość kompozycyjną miało w okolicach 4-5 płyty . Robienie na tym albumie rankingu utworów to jest rzecz nie do zrobienia. Siedem doskonałych heavy-metalowych utworów i naprawdę dziwię się ludziom kochającym hard-rock lat 70 pogardliwie patrzącym na Manowar. Przecież na tych wczesnych Manowarach aż leje się inspiracjami od Deep Purple, Rainbow czy Black Sabbath.

Ross the Boss to absolutnie król tego zespołu, nie megaloman De Mayo, nawet nie świetny Eric Adams tylko właśnie Ross the Boss. Manowar to jedyny wielki zespół heavy-metalowy grający na jedną gitarę.

Nie robię rankingów utworów Manowar bo dla mnie to poprostu w 90% utwory z pierwszych wybitnych czterech płyt + Defender, Kingdom Come, Spirit Horse of Cherokee i Demon's Whip.

PowerSeventhSon pisze: ↑wt gru 31, 2019 10:07 pm Manowar to jedyny wielki zespół heavy-metalowy grający na jedną gitarę.

Nie jedyny.

kolega zapomniał o ... BLACK SABBATH ?!?!

PANOWIE! ZAPOMNIELIŚCIE O POTĘŻNYM ZESPOLE PANTERA \M/

No i przecież Dio też jest traktowane jako zespół

W przypadku Motorhead klasyczne albumy też były nagrane z jednym gitarzystą.

Manilla Road też

Dzosef pisze: ↑pt sty 10, 2020 5:03 pm Manilla Road też

I zespół Ozzy Osbourne.

Ale oni się nie liczą, bo other bands play, Manowar... robi co innego.

Battle Hymns, Hail To England, Sign Of The Hammer, Louder Than Hell, Warriors Of The World

krusejder pisze: ↑pt sty 10, 2020 2:04 pm kolega zapomniał o ... BLACK SABBATH ?!?!

Black Sabbath już dawno oceniam znacznie wyżej historycznie i muzycznie od typowych heavy-metalowych zespołów. Podobnie Deep Purple czy Thin Lizzy. Dla mnie już heavy-metal lat 80 przestał dawno być punktem odniesienia. Stare hard-rockowe zespoły są nie do pobicia, mało tego te stare legendy w latach 80 sobie znakomicie radziły bardzo często udanie konkurując z młodymi, heavy-metalowymi zespołami. W tych starszych zespołach ważniejszy był feeling i warsztat kompozycyjny.