.:: SanktuariuM ::.

Caracalized pisze: ↑śr lip 01, 2026 7:50 pm A ja nigdzie, chyba że tutaj ktoś coś zrecenzuje
I na ten toksyczny blog szkoda czasu, nie karmcie pasożyta xD

Ja tak sarkastycznie napisałem.

Ja wiem, ale i tak nie warto o nim wspominać. Lepiej z pamięci wyprzeć to całkiem i nie przypominać nikomu o jego istnieniu

Jacek12 pisze: ↑śr lip 01, 2026 6:42 pm Ciekawie jak go Pablo zrecenzuje;)

Myślę, że na więcej niż 3/10 nie ma szans. Sam album: naprawdę dobry. Jeszcze bardziej energetyczny niż "=1". Oczywiście, nie na pięć gwiazdek. Takiej płyty to Purple nie nagrali od 1984. Single to mocne rzeczy, ale przynajmniej z dwa utwory na albumie są lepsze, albo co najmniej tak samo udane.

No to zacząłem kilkutygodniowe grzanie... Po dwóch odsłuchach jest bardzo dobrze, dużo lepiej wchodzi niż =1. Jest moc, przestrzeń i buja aż miło. Dawać mie Łódź!

johnny_o pisze: ↑pt lip 03, 2026 1:51 pm No to zacząłem kilkutygodniowe grzanie... Po dwóch odsłuchach jest bardzo dobrze, dużo lepiej wchodzi niż =1. Jest moc, przestrzeń i buja aż miło. Dawać mie Łódź!

Jak dla mnie przestrzeni mniej niż zero, ale to tak już od Bananów. Im by się naprawdę przydało już zmienić producenta, ewentualnie dokoptować jakiegoś konkretnego miksera.

Serio nie słyszysz przepaści między =1 i Splat!? To najbardziej przestrzenna płyta od Now What?!, ale zabrakło mi jej tylko na poprzedniej.

Na Splat jest fatycznie i tak lepiej. Nie ma też nadmiernej kompresji co też jest na plus , no ale do takiego Time Clocks Bonamassy czy PowerUp AC/DC to mu jednak brakuje.

Na Now What to ja bardziej uświadczam plam niż też przestrzeni. Realizacyjnie niestety Ezrin czy też jego ekipa mi nie za bardzo podchodzi.

Dlam mnie DP brzmią jak by grali w jakimś małym pokoju. Nikt nie ma za bardzo pola do popisu.

Dwie ww. płyty to trochę co innego, zwłaszcza ta którą wielbię. Ezrin może ciut się zużył ale bez niego nie ma Deep Purple, czy nam to się podoba czy nie. Rozumiem, ale jak sam zauważyłeś jest lepiej, kilka popisów się znajdzie, no i jak mają brzmieć skoro to prawda?

Bardziej mocarnie też brzmi Abandon jak dla mnie.

Myślę, że i bez niego by sobie poradzili od przynajmniej poprzedniej. Mogli by od =1 zatrudnić np. Brendana O'Briena. W latach 90 Purple dla mnie brzmiały lepiej, a Ezrina wtedy nie było.

Teraz tak jakoś płasko i kartonowato to wszystko brzmi.

Abandon zostało nagrane prawie 30 lat temu, z innym gitarzystą i klawiszowcem, i to zupełnie inna płyta niż każda późniejsza - ciężka, brudna i duszna.
Nie wiadomo - Ezrin od dawna jest współkompozytorem całego materiału, to bardzo istotne. Ale O'Brien byłby świetny, to prawda. Ja jednak wolę późniejsze brzmienie, kartonów w nim nie słyszę.

Deep Purple późnego okresu wydało płytę. Tym można by zakończyć recenzję, choć dla osłody zarzucę, że jest ciut lepiej niż przy ostatnich dwóch. I tak samo jak po styczności z nimi, był to raczej mój pierwszy i ostatni odsłuch Splat.

Na pewno lepszy od Whoosh. Jeśli porównywać z poprzednim to musiałby wyjść remiks poprzedniego bo tam miks jest chaotyczny. Ma też całkiem fajne i pomysłowe utwory, no ale jak by tak lepsza edycja to odbiór byłby lepszy. Przestrzennie jest podobnie do Bananów (tu się powtarzam wiem) - czyli za bardzo się nie poprawiło.

U mnie właśnie leci po raz trzeci. Na razie wyraźnie lepiej niż =1, ale trochę słabiej niż Whoosh! - uwielbiam tę płytę.

Diablo, The Lunatic, Sacred Land, The Beating of Wings, Scriblin' Gib'rish, Third Call, My New Movie i Splat całkiem przyzwoite utwory
Arrogant Boy, The Rider, The Only Horse in Town, Jessica's Bra w miarę ujdą

Gdyby ten album nagrało Uriah Heep to byłby on o wiele lepszy. Dużo nawiązań do UH słyszę na Splat. Tak podsumuwując takie jurajkowate granie wyszło.

Po kilkudziesięciu odsłuchach jestem zachwycony - ileż tu świetnych melodii, solówek, tekstów i wszelakich smaczków. Splat! wyrasta mi na mój ulubiony album DP od Rapture of the Deep, a tego kompletnie się nie spodziewałem. Między nim a =1 jest przepaść, a Whoosh! przegrywa instrumentalem. Kapitalna płyta, czapki z głów!