.:: SanktuariuM ::.

No właśnie tak jak w temacie, u mnie Syn.

Na upartego Frontier (ale tam jest Alchemist, który nie do końca mi leży i El Dorado) na Brave mi nie leży Blood Brothers, to też odpada.

Zaczynam lubić tytulowy, także może niedługo Senjutsu

Virtual
Nawet angel and the gambler lubię

TFF

AMOLAD

Virtual, na kolejnych nie lubie:
BNW: Wicker
DoD: pół płyty
AMOLAD: Different
TFF: pół płyty
TBoS: TRATB, Shadow, Empire
Sepuku: Wszystko poza Stratego, Parachute, Hell i Days albo Darkest, już nie pamiętam

U mnie AMOLAD.

U mnie AMOLAD. Od początku i ta płyta podeszła i do dzisiaj mnie trzyma. Nawet wczoraj sobie słuchałem.

No Senjutsu a ostatni, który nie od początku do końca to TBoS.

blackcocker pisze: ↑pt lip 15, 2022 8:14 am Virtual, na kolejnych nie lubie:

Gamblera lubisz?

Brave New World

Witam Iron Maiden

Seventh Son Of A Seventh Son. Byłby No Prayer For The Dying, ale umieścili na nim to gówno Mother Russia.

AMOLAD i powerslave

Bon Dzosef pisze: ↑pt lip 15, 2022 10:02 am

blackcocker pisze: ↑pt lip 15, 2022 8:14 am Virtual, na kolejnych nie lubie:

Gamblera lubisz?

No dużo bardziej niż te, które wypisałem

Na każdym LP są słabsze utwory. Ale na niektórych krążkach znajdują się kawałki, których - mimo że zaniżają poziom - da się słuchać ze (względną) przyjemnością. Więc ostatnim takim naprawdę solidnym albumem jest "Brave New World".

Tak żebym nie pomijał żadnego utworu i słuchał od dechy do dechy, to chyba Somewhere in Time i Seventh Son. Na wszystkich późniejszych albumach zawsze coś pomijam (albo słucham wszystkiego, ale zmuszając się do tego nieco).

Wszystkie albumy prócz Killers ( najsłabszy album Maiden ) i TFF ( El Dorado, Alchemist, Coming Home, Mother Of Mercy, średniawe )

Wszystkie oprócz No prayer, Fear, Factor, Virtual. Słuchanie tych czterech to albo "danie (kolejnej) szansy", że coś zażre i mnie kupią, albo czekanie na numery (których na każdej kilka jest) słuchane z przyjemnością, przy czym to ostatnie nie stosuje się do No Prayer - po każdej kolejnej "szansie" mam tylko poczucie straty czasu.
Absolutne podium i - niemal zawsze - włosy stojące na plecach to Number, Powerslave i AMOLAD.

AMOLAD. Może to nie jest tak, że podobają mi się wszystkie numery z tej płyty, ale to ostatni LP zespołu, który trzyma poziom.