.:: SanktuariuM ::.

Temat do dyskusji o nowym utworze Maiden.

Całkiem niezły utwór, na początku spokojnie, tak jak na samplu, później utwór się rozkręca. Całkiem melodyjny refren

Intro znamy z sampli, riff typowy, po czym następuje kolejny super bridge od czwartej minuty i kolejna, naprawdę wirtuozerska solówka! Śliczny ten bridge.

Kolejny bridge, harmoniczne gitary, słychać w tym rękę Dave'a.

Fajne zakończenie, śpiew Bruce'a jakby w tle, zwolnienie, świetne gitarki.

Przesłuchałem jako ostatni, świetny utwór, cóż, szkoda że już nei ma nic więcej do przesłuchania.

Utwór się ciekawie rozkręca i jest niezwykle melodyjny... ładna sekcja instrumentalna.
Świetny refren i zakończenie. Ostatnie utwory z płyty są zdecydowanie najlepsze
Jeszcze zostało tylko "when the wild wind blows" ale po przeczytaniu innych opinii myślę, że mnie nie rozczaruje

Śiwtnie dopasowany do całokształtu płyty kawałek po talizmanie, melodyjny i kurde nie wiem co o nim więcej napisać..właśnie leci intro WtWWB, tego się nie spodziewałem....

Brzmi jak leftover z sesji do VXI... Bruce brzmi niczym Blaze. Linia melodyczna od 6 min. przypomina Lord of The Flies. Jak dla mnie niestety raczej rozczarowanie...

Początek całkiem niezły, dalej też nie jest źle. Bruce całkiem dobrze daje rade, utwór bardzo ciekawy, narazie najlepszy na płycie.

Według mnie - BOMBA! 10/10

no i jeszcze ten utwór mi został, proszę niech to będzie coś wspaniałego, liczę na to biorąc pod uwagę ,że ja mam chyba zupełnie inny gust na Ironów co Wicker Man ,heh a i czasy Blaza bardzo miło wspominam

Utwór brzmi jak sklejony z kilku różnych fragmentów, wogóle mnie nie przekonuję, ja chyba jestem za stary na odkrywanie czegokolwiek z Ironach, nie za to kocham ten zespół, to trochę tak jakby kupić piwo i po przyjściu do domu z nim otworzyć szampana, ja wole piwo od szampana ,może jestem prostakiem ale dla mnie to wszystko jest jakieś takie obce na tej płycie. Brak galopad ,szybkości, polotu...dobra spoko Ironi mają prawo grać co chcą.

2przesłuchanie - Jak zauważyłeś posklejany z kilku kawałków i mało maidenowy, ale i tak bardzo fajny
Więcej tu dla mnie Dave'a niż Steve'a.

IM_Power pisze:Utwór brzmi jak sklejony z kilku różnych fragmentów, wogóle mnie nie przekonuję, ja chyba jestem za stary na odkrywanie czegokolwiek z Ironach, nie za to kocham ten zespół, to trochę tak jakby kupić piwo i po przyjściu do domu z nim otworzyć szampana, ja wole piwo od szampana ,może jestem prostakiem ale dla mnie to wszystko jest jakieś takie obce na tej płycie. Brak galopad ,szybkości, polotu...dobra spoko Ironi mają prawo grać co chcą.

Poszli w stronę, w którą chcieli, czy bardziej w którą Steve chciał, bo to on jest liderem, a oni zawsze będą grać to co oni chcą i będą mieć głęboko w dupie czy spodoba się czy nie, tak samo będą mieć w dupie czy jest to modne czy nie, mi ten materiał, jak i kawałek, się spodobały bardzo, trzeba się rozwijać, a z tym kawałkiem łączyłem duże nadzieje, właściwie z całą drugą połową płyty łączyłem duże nadzieje i się nie zawiodłem

Uwielbiam fragment od 4:00 do 5:00, modelowo i w stu procentach wykorzystany potencjał 3ech gitar.

lekkie rozczarowanie, Dave przez 4 latka wymyślił taką sobie piosenkę
po Nomadzie i nawet Benjaminie, oczekiwałem od niego czegoś takiego bardziej szałowego a jest po prostu przydługi standard. Jeden z najslabszych wg mnie na płycie.

Dobry kawałek, znacznie odstaje od poprzedniego numeru, ale cały czas daje rade. Daleko mu do mistrzostwa, ale podoba mi sie.

Mam takie samo zdanie jak Emilio

Nie jest to jakiś wybitny utwór ale ma bardzo przyjemny klimat. Intro i outro takie spokojne... poezja. Trochę ta ostatnia minuta skojarzyła mi się z końcówką The Prophecy, w którym tak samo Dave i Steve maczali palce

chyba najbardziej rozwleczony na całej płycie, o ile Talisman zyskuję z następnymi przesłuchaniami, to ten utwór raczej traci, nie słyszę tu za wiele z płyt z Blazem, raczej solówek Dickinsona ,nagrany na siłę

Tym razem wprowadzenie nie za długie. W sam raz, przyjemne. Troszkę za długa droga do refrenu, ale jak już wchodzi - jest dobrze. Na plus także interesujące solo.

7/10