Moderator: Administracja i Moderacja SanktuariuM
I owszem, nie zrażaj się 3 utwory, które z początku mi nie weszły to właśnie wspomniane przez Ciebie jako niezbyt zachęcajace "Bittersweet Feast" i "Medicated Nation" oraz "The Psalm Of Lydia"... Ale to już przeszło 
Natomiast "A Future Uncertain" jest jak na mój gust fantastyczny - dość progresywny, ze świetnym początkiem na akustykach :rocx Ale to miło, że się chociaż troszkę podobało, może z biegiem czasu jeszcze lepiej Ci podejdzie :rocxMnie się narazie trudno do niego przekonać. Przecież nie musze lubić tego co TyVacter pisze:ale co masz do Medicated Nation, jest to jeden z moich ulubionych utworów z tej płytki.
Ale to jeszcze nie koniecM@ti pisze:No no Fear żeś zaszalał, ale to bardzo dobrze.
Trochę płyt NM mi zostało do ocenienia 
Txh :rocxM@ti pisze:Świetny opis (recenzja).
Artur pisze:Ładnie nam Firuś naskrobałeś
PewnieArtur pisze:I owszem, nie zrażaj się 3 utwory, które z początku mi nie weszły to właśnie wspomniane przez Ciebie jako niezbyt zachęcajace "Bittersweet Feast" i "Medicated Nation" oraz "The Psalm Of Lydia"... Ale to już przeszło Natomiast "A Future Uncertain" jest jak na mój gust fantastyczny - dość progresywny, ze świetnym początkiem na akustykach Ale to miło, że się chociaż troszkę podobało, może z biegiem czasu jeszcze lepiej Ci podejdzie
. Zawsze trzeba brac poprawkę, że to było nie bylo pierwsze zetknięcie się z ich muzyką, która jest dosyć obiecująca. W końcu nie od razu się lubi dany zespół. [ U mnie DT musiało czekac ponad pół roku A teraz... ] Jesli się dzisiaj wyrobie, to jeszcze sobie napisze coś o Enemies Of Reality. Ale to się zobaczy ;]
, po prostu do mnie to trafiło. Wracając do ogólnego tematu. Born wymiata. Odstrasza ludzi nie słuchających takiej muzyki i na wstępie pokazuje niektórym, że powinni zacząć od czegoś lżejszego, jeśli ktoś to wytrzyma jest dobry i może wysłuchać całej płytki . Wsłuchałem się w utwór instrumentalny i mam dziwne wyobrażenia jeśli o niego chodzi. Najpierw rozcinają gościa, a potem wiercą mu flaki, w zwolnieniu tną kręgosłub, a ty czujesz się jakbyś był tym gościem. Nie jest to może arcydzieło, ale takie miałem skojażenia, bo świetnie operują sprzętem i stwarzają takie efekty! Wsłuchajcie się w to i nie traktujcie tylko jako przejścia do następnego utworu.Hmmmm ciekawe.Vacter pisze:Najpierw rozcinają gościa, a potem wiercą mu flaki, w zwolnieniu tną kręgosłub, a ty czujesz się jakbyś był tym gościem. Nie jest to może arcydzieło, ale takie miałem skojażenia
i wtedy wrzuciłem enemies of reality i I Voager, też mi nasuwa skojarzenia, ale mało oryginalne. Mają bardzo obrazotwórczą muzykę, mogę wam pokazać rysunek, który rysowałem na Polskim mającw głowie jakiś utwór Nevermore . Ze mnie beztalencie, muszę tylko poszukać.No ten album jednak jest słabszy niż "This Godless Endeavor"... Znaczy i tak świetny, jak to wielokrotnie mówiłem, ale qrcze od chwili kiedy poznałem wszystkie albumy NM stwierdziłem, że jest najsłabszy.....Fear pisze:A teraz... ] Jesli się dzisiaj wyrobie, to jeszcze sobie napisze coś o Enemies Of Reality. Ale to się zobaczy ;]
"This Godless Endeavor" jest, jak sądzę, bardziej wymagający... ), zbasowanym i bardzo ciężkim; natomiast remiskowany "EOR" to już inna śpiewka - Andy Sneap, który przejął po Neilu Kernonie funkcję nadwornego producenta płyt NM, zrobił to do czego wszystkich przyzwyczaił - świetne, ciężkie, selektywne, krystaliczne wręcz brzmienie... I znowu się rozwlekłem tak sam od siebie, luuudzie 
, oni się rozwijają, powinnno tak być, że im płyta nowsza tym lepsza, a nie odcinanie kuponów.Ja wiem :rocx Ja tylko mówię o brzmieniu, bo muzyka to wiadomo, że się zmienia, Nevermore zawsze tak miał i pewnie będzie miał...Vacter pisze:Nie ma sensu porównywać płyt wstecznie , oni się rozwijają, powinnno tak być, że im płyta nowsza tym lepsza, a nie odcinanie kuponów.
Aż się bije o pomste do nieba! Na szczęście gitarzysta wychodzi obronną ręką z tego grając 2 cześć solówki bardzo melodyjną i piękną dla ucha 
Nie bardzo rozumiem po co to zwolnienie przed refrenem 
Tak trochę psuje mi smak tego utworu. Ale to jak dotąd tylko jedno zastrzeżenie. Potem znów pewien „spokój” się przeradza w szaleńczy riff. Następnie trochę mieszania rytmicznego [ to jest to co lubię ] i znów sweepy 
…. Świetne pauzy przeradzają się w ten ciekawy riff, ale znów go przerywa to zwolnienie I końcówka znów energiczna. Znów takie lekkie zahaczanie o brutal def i mrok, charakterystyczny dla tegoż gatunku ;] W miarę upływu czasu utwór staje się ciekawy. Ta zmiana klimatów w środku genialnie pasuje do całości :rocx: Już do końca zespół daje czadu, więc nie ma mowy o znudzeniu. Who Decides - Początek to istny killer 
Ale zmylił mnie całkowicie, bo późniejszy akustyczny motyw przychodzi tak nagle… Tak dalej panowie To było piękne ;] Melodyjka z solówki, jeszcze długo mi chodziła po głowie ;] A koniec również nieprzewidywalny. Utwór chyba jak dotąd najlepszy Refren i znów tajemniczość przeplatana porywczością. Solówka mi przypomniała trochę Slayera Ale znów te sweepy…;/ Zmora, naprawdę, źle się tego słucha po raz któryś tam 
:rocx A co Ty tak tych sweepów nie lubisz?? Ja je uwielbiam, w takim "This Godless Endeavor" roznoszą wprost Ale spox - kwestia osobistych preferencji...
Tę część uwielbiamFear pisze:Nie bardzo rozumiem po co to zwolnienie przed refrenem
A po co ich używać na każdym kroku?:) Owszem, sztuką jest zagrać takie coś, ale technika nie powinna bazować na jednym i tym samym ciągle ;]Artur pisze:A co Ty tak tych sweepów nie lubisz??
Nie no , całkiem fajnie się komponują z całością, ale mi chodzi tu tylko o powtarzalnosc ich ;]Artur pisze:Ja je uwielbiam, w takim "This Godless Endeavor" roznoszą wprost Ale spox - kwestia osobistych preferencji...
Dobrze papo, będę uważał na te kawałki:lol:Artur pisze:No to poczekaj na "The Politics Of Ecstasy" i "Dreaming Neon Black" - podejrzewam, że rozpatrzysz je pozytywniej niż "EOR", aczkolwiek "uważaj" na takie utwory, jak "The Politics Of Ecstasy", "Next In Line" z "TPOE" oraz "The Death Of Passion" i "I Am The Dog" z "DNB" - przy pierwszych przesłuchaniach mogą przytłoczyć, bo są z pozoru cholernie nieprzystępne, brudne wręcz.... Ale jak już się je odkryje....
A póki co musze chwilkę odpocząc od NM ;] Myslę, że w poniedziałek wrócę do nich Hehe coraz to co innego.Vacter pisze:mi się pojawia w tedy jakiś gościu w stroju ludzi z behemotha i zaczyna wyrabiać w lesie jakieś pozy z matrixa. Taki obraz zawsze mi się pojawia jak słyszę refren.
Pogratulować wyobraźni. Najlepiej filmować ludzi z ukrycia, zataczający się pijak i "I am the Voyager" ...Vacter pisze:Najlepiej filmować ludzi z ukrycia, zataczający się pijak i "I am the Voyager"
Artur pisze:Spoko Firuś
I am the dog to pierwszy utwor jaki NM poznalem, wszedl bez zapity!Artur pisze:"I Am The Dog" z "DNB" - przy pierwszych przesłuchaniach mogą przytłoczyć, bo są z pozoru cholernie nieprzystępne, brudne wręcz.
. Mam ostatnio trochę o tym o filozofii, czasem podczas tej lekcji słucham tak dla przemyślenia. Jeśli piękno jest rzeczą obiektywną, to już nie wiem, czy my jesteśmy tacy tęmpi, że słuchamy nevermore, czy inni to jelenie . Jeśli byłoby subiektywne, to brakowałoby sensu w słuchiwaniue się w nevermore, bo łatwiej jest przecież sięgnąć do jakiegoś LP, albo LB i mieć wszystko na wierzchu, potym bez wstydu przeżucić się na hh i przejść następnie na TH. Mądrość mych słów podkreśla pochwała, która wszystko już mówi ... Ach. Ja mam takie zdanie jak kolega Metal:Vacter pisze:No właśnie tak porównuje, bo ktoś napisał o brudzie. Niektórcyh rzeczy nie połkniesz nawet po 100 odsłuchaniu, co nie zawsze świadczy o ambitności. Może prześlemy Nevermore do jakiegoś profesora i zobaczymy jak oceniają to "wyższe sfery" . Mam ostatnio trochę o tym o filozofii, czasem podczas tej lekcji słucham tak dla przemyślenia. Jeśli piękno jest rzeczą obiektywną, to już nie wiem, czy my jesteśmy tacy tęmpi, że słuchamy nevermore, czy inni to jelenie . Jeśli byłoby subiektywne, to brakowałoby sensu w słuchiwaniue się w nevermore, bo łatwiej jest przecież sięgnąć do jakiegoś LP, albo LB i mieć wszystko na wierzchu, potym bez wstydu przeżucić się na hh i przejść następnie na TH. Mądrość mych słów podkreśla pochwała, która wszystko już mówi ... Ach.
Wiem, że może to brzmieć nieco zarozumiale, gdy ktoś nazywa jeden ze swoich ulubionych zespołów genialnym, ale ja qrcze jestem przekonany o tym po prostu... seriometal pisze:Może to ze Nevermore nie jest dla wszystkich... bo to muzyka bardzo skomplikowana, pokręcona, genialna w każdym calu
Zresztą wiesz Vacter - nie każdy potrafi obiektywnie ocenić piękno... ile to było przykładów, kiedy jakieś dzieło, obojętne czy muzyczne, obraz czy jakieś architektowniczne nie wzbudzało początkowo żadnych emocji, było krytykowane, a później okazywało się, że wywarło olbrzymi wpływ na kolejnych artystów i kształt sztuki... Zdaje się, że tak było w przypadku Cynic i ich "Focus" czy, z kompletnie innej bajki, Picasso też tak chyba miał....
