). Ważne, że zawsze będzie można posłuchać starych utworów, a tego nie zabraknie. Myślę, że do końca życia mi starczy. Co do piękna, można częściowo określić gdzie go nie ma:D. Ceniąc sobie łatwość w odbiorze i zatrzymując się np. na LP, ograniczamy swój własny umysł, co nie oznacza, że nie można posłuchać sobie czegoś łatwiejszego dla odpoczynku. Błąd popełniają również ci, którzy za szybko pędzą do przodu i zaczynają np. od death metalu, plując potem na wszystko w około. Według mnie należy zaczynać od dołu, jednak nie zagrzebywać się w tym. Najlepiej jest mieszać 
, miesiąc jedno, miesiąc drugie... A co do słuchania pojedynczych zespołów, największym błędem jest wsteczne ocenianie, czyli zaczynanie od najnowszej płyty, a potem bluzganie na starsze, nie patrząc na to, że zespół się rozwinął. Ja zaopatrzę się z czasem w całą dyskografię NM i wtedy od początku wszystko przejadę. Na razie mam TGE, EoR, zamówiłem DH i PoE. 
. Pierwszy raz jak posłuchałem Nevermore, wpadło mi tylko te kilka wchodzących momentami w ucho, teraz większość z tych które słuchałem znam na pamięć (oprócz utworu TGE , masakra).PS Czasem staram się spojrzeć (posłuchać
) na NM okiem zwykłego człowieka, po rpstu bez skupienia, przelotowo (z zasobem wiedzy, na temat metalu: wszystko to łubudubu), bez skupienia niczego z tego się nie wyciągnie (ewentualnie niektóre riffy). To nie jest muzyka dla ludzi żądnych hałasu. Trudno jednak mi jest przystosować do Psalm of Lydia, troszkę przefałszowany głos, ale nie wszystko musi być piękne, aby miało wartość estetyczną . W tym utworze najbardziej podoba mi się końcówka i chyba to jest punkt odniesienia:D.
Jaki Ty masz śliczniusi podpis :rocx
