Naszła mnie refleksja, że byłoby ciekawie jakby nagrali coś zupełnie innego od heavy, np. cos w sytlu Pink Floydow. A to dlatego, że czasem mam wrażenie że intra są ciekawsze od reszty utworu. Wydaje mi się, że niedobrze się dzieje gdy nie najlepszy album się tak dobrze sprzedaje i następna płyta może być jeszcze gorsza...Ale ciągle wierze, że jeszcze nas zaskoczą.
ciekawa opinia i niepozbawiona racji, też uważam ,albo 100% Ironowskie heavy albo zupełnie pójść w ten progres, ale progres inspirowany prog-rockiem a nie prog-metalem bo to jest kolosalna różnica
No dokładnie, niech się zdecydują Ja uważam, że powinni zaryzkować, nic już nie maja do stracenia prócz paru fanów, ale za to w wikipedii napiszą, jaki to przełomowy i kontrowersyjny album, który zmienił oblicze światowej muzyki raz jeszcze, hehehe, marzenia
Naszła mnie refleksja, że byłoby ciekawie jakby nagrali coś zupełnie innego od heavy, np. cos w sytlu Pink Floydow. A to dlatego, że czasem mam wrażenie że intra są ciekawsze od reszty utworu. Wydaje mi się, że niedobrze się dzieje gdy nie najlepszy album się tak dobrze sprzedaje i następna płyta może być jeszcze gorsza...Ale ciągle wierze, że jeszcze nas zaskoczą.
ciekawa opinia i niepozbawiona racji, też uważam ,albo 100% Ironowskie heavy albo zupełnie pójść w ten progres, ale progres inspirowany prog-rockiem a nie prog-metalem bo to jest kolosalna różnica
No dokładnie, niech się zdecydują Ja uważam, że powinni zaryzkować, nic już nie maja do stracenia prócz paru fanów, ale za to w wikipedii napiszą, jaki to przełomowy i kontrowersyjny album, który zmienił oblicze światowej muzyki raz jeszcze, hehehe, marzenia
a ja jestem za tym,żeby na pożegnanie nagrali album który byłby podsumowaniem ich twórczości, czyli w dużej mierze twórczości z lat kiedy grali swój typowy dla siebie heavy-metal ,o ile oczywiście mają zamiar coś nagrać jeszcze,bo to nie jest wcale takie pewne
obawiam się, że z podsumowania twórczości mogą wyjść autoplagiaty. Ktoś mądry kiedyś powiedział, że genialny artysta kopiuje pomysły a innych, a najgorszą rzeczą jest kopiować samego siebie. Ale kto wie.. różnie bywa.
Mam jeszcze taką jedną refleksje, szkoda ze całego albumu nie podciągnęli pod SF. Nawet Talisman możnaby przerobić... pieśn o gwiezdnych żeglarzach :] Bo tak to już któraś z kolei piosenka o morskiej tematyce. Tak samo z mother of mercy wojny, ale gwiezdne hehe.
Coming home.. powrot na ojczystą planetę z rejsu kosmicznego do odległej galaktyki
itd, itp...
Jestem po kolejnym, nastym przesłuchanie albumu i po paru piwkach chciałbym podzielić się moimi kolejnymi spostrzeżenieami na temat płytki.
Moim zdaniem najlepsze kawałki to Starblind i Isle of Avalon, nie miałbym nic przeciwko, aby cała płyta była utrzymana w tym klimacie. Świetne też są Mother of Mercy i Talisman. Za znakomity, rzekłbym nawet zajebisty kawałek uważam też The Man Who Would Be King (nie rozumiem czemu większości osób z forum nie przypadł do gustu). Z kolei na drugim biegunie jest When The Wild Wind Blows. Nie rozumiem zachwytów nad tym kawałkiem...jest nudny, przewidywalny, jeden ze słabszych na płycie.
No i płyta po czasie faktycznie zyskuje, teraz dałbym jej tak 7,5 w porywach do 8/10.
erosinho pisze:Jestem po kolejnym, nastym przesłuchanie albumu i po paru piwkach chciałbym podzielić się moimi kolejnymi spostrzeżenieami na temat płytki.
Moim zdaniem najlepsze kawałki to Starblind i Isle of Avalon, nie miałbym nic przeciwko, aby cała płyta była utrzymana w tym klimacie. Świetne też są Mother of Mercy i Talisman. Za znakomity, rzekłbym nawet zajebisty kawałek uważam też The Man Who Would Be King (nie rozumiem czemu większości osób z forum nie przypadł do gustu). Z kolei na drugim biegunie jest When The Wild Wind Blows. Nie rozumiem zachwytów nad tym kawałkiem...jest nudny, przewidywalny, jeden ze słabszych na płycie.
No i płyta po czasie faktycznie zyskuje, teraz dałbym jej tak 7,5 w porywach do 8/10.
Nie da się wszystkich zadowolić :] no i ludzie są różni, więc i różne im się rzeczy podobają wiem, wiem... głęboka filozoficzna wypowiedź hehe.
erosinho pisze:When The Wild Wind Blows. Nie rozumiem zachwytów nad tym kawałkiem...jest nudny, przewidywalny, jeden ze słabszych na płycie.
Ja się nie zachwycam :j Jest parę fajnych momentów; jak Bruce zaczyna spiewać
" he sees the picture on the wall..." i końcówka taka niemaidenowa, coś mi przypomina ale jeszcze nie wpadłem co. Natomiast reszta utworu to takie przaśno-średnio-niefajne melodyjki prosto z Virtual VI
A co do "The Man Who Would Be King" to nadal mój faworyt. Zaśpiewany tak lajtowo, ale czuć taki słodko-gorzki posmak a'la Somwhere in Time
Ponieważ niedawno wróciłam i również niedawno przesłuchałam płytę, więc teraz mogę się wypowiedzieć na jej temat. Płyta mi się raczej nie podoba. Podobają mi się max 3 kawałki, a mianowicie: Starblind, When the Wild Wind Blows oraz Isle od Avalon. Reszta mnie zwyczajnie męczy. Posłuchać, posłucham, ale bez fajerwerków.
Przykro mi to pisac, ale na tej plycie jest tylko jeden udany kawałek, Mother of Mercy. Reszta to jedna wielka nuda. Po poprzednim albumie, który oceniam jako świetny (może ze 2 słabsze kompozycje) jest to ogromne rozczarowanie. Nawet cięzko mi coś wiecej tu dodać...
U mnie jest zupełnie na odwrót. Ostatnie dwie płytki były najgorsze w historii IM, jednak TFF wrócił mi nadzieję, bije poprzednie albumy na łeb, nie nudzę się przy jego słuchaniu jak to było przy DOD (to była toootalna nuda) i AMOLAD (trochę lepszy ale i tak bliski dna). Ten album jest świeższy, znacznie lepszy (choć i tak nie idealny), ilość sprzedanych płyt mówi sama za siebie. Choć jest także wielu którym się nie podoba, każdy ma prawo mieć własne zdanie, nie mam o to do nikogo pretensji ani nie chcę się z nikim kłócić
Zauważ, że duża ilość sprzedanych płyt może być efektem bardzo dobrego przyjęcia - moim zdaniem świetnego - AMOLAD.
To tak jak pod koniec lat 80 niezbyt dobrze w Stanach sprzedawał się SSOASS (nota bene chyba najlepszy albym Maiden), bo amerykańskim fanom niezbyt spodobał się poprzedni album, SIT. Z kolei słabszy SIT sam sprzedawał się świetnie, bo dobrze przyjęty był Powerslave Itp., itd.
Album to dla mnie w prostej linii kontynuacja A Matter of Life and Death, bardzo podobny układ utworów, długość kawałków i ogólnie dość posępny klimat.
Na pewno na plus ,że nie ma tu tylko ciężaru, co na poprzedniczce ,więcej jest lekkości i melodii przywołujących najlepsze czasy Irons ,ale niestety dalej jest więcej progresu niż typowe dla zespołu melodyjnego heavy.
Zdecydowanie utwory z drugiej części płyty zyskałyby gdyby były o minutę ,dwie krótsze.
W stosunku do A Matter...jest mniej, a raczej jeszcze mniej szybkich gitarowych solówek gitarowych które umiejętnie wzbogacałyby utwory .
Co do wokalu to Bruce na ostatnich trzech płytach śpiewał w miarę podobnie,z tym,że na Dance of Death wydaję mi się ,że jakoś tak umiejętniej operował swym głosem.
Płyta jest trochę równiejsza niz poprzedniczka, nie ma tak słabych utworów jak Different World czy Out of the Shadows.
Ogólnie oceniam ją trochę wyżej od poprzedniczki,jednak niżej od Dance of Death i dużo niżej od Brave New World.
Słucham sobie już któryś raz nowej płyty, i muszę powiedzieć, że coraz bardziej mi się podoba. Pierwszy raz jak ją przesłuchałem, wydała mi się dziwna, trochę przegadana, i przesłonięta długością kompozycji, ale po wsłuchaniu zdecydowanie nabiera uroku. Nawet bardziej mi się podoba niż „A Matter of Life and Death”, chociaż na tamtej łatwiej wyróżnić najmocniejsze kompozycje- tutaj całość jest mocna, i ciężko mi byłoby powiedzieć która z piosenek jest najlepsza. Chyba stawiałbym na „Starblind”, chociaż to się może za chwilę zmienić. Najsłabszą rzeczą jest zdecydowanie „The Alchemist”- jakoś tak nie pasuje do całości. Ogólnie bardzo solidna płyta, nie jest to może ich najlepsza płyta, ale trzyma poziom, słucha się świetnie, brzmienie też jest lżejsze niż poprzednio, co jednak wychodzi na plus.
hakersoker pisze:hmm moim zdaniem to Dobra płyta ale to nie jest już taki hit jak Powerslave TNOTB czy SIT
Tak się zawsze dzieje ,gdy oceniamy coś świeżego.Powerslave ma -bagatela -26 lat! Większość osób zarejestrowanych na forum nie ma tyle , co ta płyta...Kiedy wychodził TNOTB ,część fanów sapała..że to nie to samo co kiedyś , a to wokal inny itd..a po latach ?.Kult Bardziej jaskrawy przykład to SSoASS. Sam słuchałem go trzy lata po debiucie i ciężko było się przebić ( używałem wtedy określenia ,że brzmienie albumu jest "wodniste"..w sensie płynne )..a dziś?..płyta -geniusz -także nie ma co zerkać wstecz...dzisiaj jest dzisiaj
Ach, dopiero teraz zobaczyłem jaka to fascynująca dyskusja syzyga, Artura i metala mnie tutaj ominęła. Następnym razem jak coś tak mocnego będzie się dziać to dajcie znać ; )
Ja uważam, że powinni zaryzkować, nic już nie maja do stracenia prócz paru fanów, ale za to w wikipedii napiszą, jaki to przełomowy i kontrowersyjny album, który zmienił oblicze światowej muzyki raz jeszcze, hehehe, marzenia 
