Pink Floyd

[Saimon1995]

Które miejsce u nas ?

Pierwsze.

[WICKER MAN]

Które miejsce u nas ?

Pierwsze.

Swoją drogą straszna słabizna z debiutem U2... 6 miejsce... Jak widać udostępnienie płyty za darmo przełożyło się na jej sprzedaż. Cóż, nadrobią na koncertach.

Ciekawie w USA... Tam Endless River jest dopiero #3 na liście Billboardu, a wyprzedza ich Taylor Swift i Foo Fighters...

[Saimon1995]

Swoją drogą straszna słabizna z debiutem U2... 6 miejsce... Jak widać udostępnienie płyty za darmo przełożyło się na jej sprzedaż. Cóż, nadrobią na koncertach.

Ciekawie w USA... Tam Endless River jest dopiero #3 na liście Billboardu, a wyprzedza ich Taylor Swift i Foo Fighters...

Czemu słabizna? To już piąty tydzień na liście (a ta ostatnia cyfra oznacza najwyższe miejsce na Liście Sprzedaży). Podwójna platyna jest dobrym wynikiem.

[RALF]

Podwójna platyna u nas bo dystrybutor "z marszu" przesłał 40k do wszystkich sieci sprzedaży (Empik). Tak się robi te wyniki. Generalnie w tej chwili te wszystkie pozycje i wyniki na listach sprzedaży to fikcja, w wielu krajach wystarcza zamówienie rzędu 1500 kopii w pierwszym tygodniu aby trafić do TOP 10 sprzedaży. Ostatecznie wygrywa lepsza dystrybucja i wydawca bardziej ustosunkowany niż samo zainteresowanie.

[Deleted User 2259]

http://www.magazyngitarzysta.pl/muzyka/ ... river.html

10/10

[widman]

Które miejsce u nas ?

Pierwsze.

Swoją drogą straszna słabizna z debiutem U2... 6 miejsce... Jak widać udostępnienie płyty za darmo przełożyło się na jej sprzedaż. Cóż, nadrobią na koncertach.

Ciekawie w USA... Tam Endless River jest dopiero #3 na liście Billboardu, a wyprzedza ich Taylor Swift i Foo Fighters...

No bo U2 straszne gów..o jest. Sorry, taka prawda. Tak słabej płyty to już dawno nie słyszałem. Jeszcze udostępnienie za friko, właśnie fajni chcieli być i coś nie wyszło, bo pełno wiary wyzywało, że im się automatycznie pobiera.
A co do USA to zawsze był dziwny kraj. I nie dziwi mnie jakaś Taylor Swift przed Floydami, to naturalne. Tam to zawsze była komedia, rynek amerykański, gdzie heavy metalem nazywano pudel-cudaki pokroju Motley Crue czy Poison, a typowo heavy metalowe kapele jak przykładowo Maiden czy Priest zmieniały stylistykę, żeby sprzedać płyty...

[RALF]

W USA tylko kasa się zawsze liczyła i społeczeństwo już od lat '30tych zostało wytrenowane tak, by kupować wszystko co reklamują. Akurat IM nie zmieniali nigdy specjalnie stylistyki i nie mierzyli w ten rynek docelowo... JP - owszem, zawsze byli pod ogromną presja tamtejszych mediów.

Nowe U2, nieeee - DNO to mało powiedziane.

[widman]

W USA tylko kasa się zawsze liczyła i społeczeństwo już od lat '30tych zostało wytrenowane tak, by kupować wszystko co reklamują. Akurat IM nie zmieniali nigdy specjalnie stylistyki i nie mierzyli w ten rynek docelowo... JP - owszem, zawsze byli pod ogromną presja tamtejszych mediów.

Nowe U2, nieeee - DNO to mało powiedziane.

Kij juz z tym U2 przereklamowanym zespolikiem od siedmiu boleści. A Iron Maiden przecież... hm... Somewhere in Time się dobrze sprzedawało w USA, Seventh Son też. Gorzej ze starszymi produkcjami Ale trudno, było minęło.

[likipiki]

A co do USA to zawsze był dziwny kraj. I nie dziwi mnie jakaś Taylor Swift przed Floydami, to naturalne. Tam to zawsze była komedia, rynek amerykański, gdzie heavy metalem nazywano pudel-cudaki pokroju Motley Crue czy Poison, a typowo heavy metalowe kapele jak przykładowo Maiden czy Priest zmieniały stylistykę, żeby sprzedać płyty...

No ale zmiana stylistyki pod sprzedaż płyty świadczy chyba bardziej o kapeli niż o samym rynku, nieprawdaż?

BTW, kiedy IM niby zmienili muzykę pod USA?

[widman]

No może zmiana nie idealnie pod sprzedaż płyt, ale zmieniona stylistyka nagrań, brzmienie w 1986 roku, no chyba inaczej Somewhere brzmi niż Powerslave nie? Już nie mówiąc o Seventh Son.

[RALF]

Stylistyka muzyki pozostała ta sama. Nawet można powiedzieć, że SiT (przy moim całym szacunku dla IM) jest kontynuacją pomysłów z tego okresu. Zrobili tylko bardziej przestrzenne brzmienie i w tle było słychać syntezator gitarowy, który dodaje takiego klimatu w stylu SF.

Jak chcesz posłuchać sobie płyty tip - top pod rynek zrobionej w 1986, to proponuję "TURBO" JP. Taki disco-metal

[Dejavu]

No może zmiana nie idealnie pod sprzedaż płyt, ale zmieniona stylistyka nagrań, brzmienie w 1986 roku, no chyba inaczej Somewhere brzmi niż Powerslave nie? Już nie mówiąc o Seventh Son.

To się zdecyduj czy pod sprzedaż płyt jak pisałeś wyżej, czy jednak nie Bo zaraz wyjdzie na to, że każda zmiana brzmienia musi być podyktowana zwiększeniem sprzedaży płyt, bo oczywiście marzeniem każdego muzyka jest granie całe życie tego samego z tym samym brzmieniem

[likipiki]

No może zmiana nie idealnie pod sprzedaż płyt, ale zmieniona stylistyka nagrań, brzmienie w 1986 roku, no chyba inaczej Somewhere brzmi niż Powerslave nie? Już nie mówiąc o Seventh Son.

Muzycy nie są zaizolowani, a proces twórczy zawsze jest umieszczony w jakimś kontekście. Akurat SiT oraz 7Son to raczej przykłady interakcji wyobraźni muzycznej IM z otoczeniem. No i dopuszczenie Smitha do konkretnego komponowania.

Jeśli w dyskografii IM miałbym szukać czegoś robionego trochę pod publikę, to prędzej bym wskazał na FOTD. Czyli album wypełniony rockowymi, nie zawsze do końca metalowymi przebojami, raczej lekkostrawnymi i niezbyt wymagającymi. Choć też można użyć argumentu, że korespondowało to z tym, co się na początku lat 90 działo w muzyce.

[widman]

No to już szybciej No prayer przeciez z tym hard rockiem mial komponować z poczatkiem lat 90. i uciąć okres megalomanii.

[likipiki]

Na NPFTD mieliśmy zwrot czy tam po części swoisty powrót. Ale dopiero na FOTD mieliśmy do czynienia z prawdziwym rockowym pitu-pitu

[RALF]

NPFTD miało być w zamiarze IM powrotem do brzmień i kompozycji z pierwszych albumów, także wizerunkowo - w porównaniu z poprzednimi trasami tournee promujące było bardzo skromne pod względem oprawy. Gdyby wówczas mieli nagrać coś "pod publikę" byłaby to wolta w kierunku thrashu, wówczas przypadł komercyjny szczyt tego gatunku a FOTD - dla mnie to jest czysto klasycznie heavymetalowy album z niesamowitym brzmieniem, to trzeba przyznać!

[widman]

No tak, ale jeśli No prayer był świeży, to Fear... nie do końca. Dla mnie ta płyta jest średnia mocno, przereklamowana. Lubię z niej kawałki, których może ktoś nawet nie kojarzy jak Fugitive, Childhood's end, Chains of Misery... Nośne, żywe, fajne. Tytułowy dla mnie przejedzony jak budyń.

[Dejavu]

Chains of Misery to świetny numer, od wszystkich prawie zawsze słyszę jaki słaby, jaki nudny a moim zdaniem to jeden z lepszych na FOTD. Natomiast co do tych obu płyt (FOTD i No Prayer) to z tych dwóch średnich albumów można by zrobić jeden naprawdę, naprawdę bardzo dobry.

[widman]

Fakt, może i można by, ale... sam No prayer oferuje nam naprawdę dobre kawałki. Wystarczy może przestać ględzić i posłuchać "Run silent, run deep", "Assassin", "Fates Warning", "Public enema no 1"... Świetne hard rockowe klimaty, dodając do tego klimat albumu, styl, image zespołu... Dla mnie git!

[Deleted User 2259]

Nowy teledysk.

http://www.terazrock.pl/aktualnosci/czy ... cing_.html