.:: SanktuariuM ::.

Oddech znakomity.

Vorgel pisze: ↑pn sie 19, 2019 12:27 pm

dostoevsky pisze: ↑czw sie 15, 2019 12:50 am Przecież "Sea of Madness" to znakomity utwór (solo Adriana i bridge w środku miodzio).

W mojej ocenie Maiden ma w swojej dyskografii dwa perfekcyjne albumy: "Peace of Mind" i "Somewhere in Time". All killer no filler.

No właśnie. Też te dwie płyty lubię najbardziej. Sea of Madness to u mnie nr. 2 utworów Maiden, po Revelations.

Dopiero teraz dostrzegłem swoją literówkę w tytule płyty. "Revelations" trochę mi się przejadło, ale to bez wątpienia znakomity utwór.

Dzosef pisze: ↑pn sie 19, 2019 12:20 pm Wolisz can i play with madness od prophecy i uważasz Boots, czy Sun and Steel za perfekcyjne?

Absolutnie nie uważam "Die With Your Boots On" czy "Sun and Steel" za perfekcyjne numery, ale to z pewnością nie są fillery.

"Can I Play With Madness" jest całościowo dobrym utworem - oceniam go wysoko za świetne połączenie muzyki z tekstem. Co do "The Prophecy" to nie wnosi on nic szczególnego do historii Siódmego Syna. Muzycznie ten utwór mnie przekonuje, album w tym momencie wyraźnie zwalnia lub wręcz opada z sił. Ale warto czekać na to cudowne outro na gitarach akustycznych.

Jedynka bije wszystko na głowę. Każda kompozycja. Chodzi o wydawnictwo europejskie - osmioutworowe.
Ten album to ideał.

Wiem, że pewnie wielu z Was uśmiechnie się pod nosem czytając tę odpowiedź, ale jak dla mnie takim albumem jest TNOTB. Wszystkie utwory z tejże płyty (włącznie z nielubianym przez wszystkich Ganglandem) to numery, którym po prostu nie można nic zarzucić i stanowią dla mnie niepodważalną klasykę.

Zgadzam się z kolegą Zoltarem. Zawsze uważałem Powerslave za najlepszy album IM z BD. Z przyczyn, z powodu których zostałem odsądzony od czci i wiary, uznałem jednak, że najlepszy album z BD, to jego debiut z IM, czyli TNOTB. Chodzi mi oczywiście o wydanie pierwotne - ośmioutworowe. Nawet mniej lubiane utwory jak Invaders czy Gangland bardzo dobrze wpasowują się w album. Także dwa debiuty, tj. debiut płytowy zespołu i debiut płytowy BD z IM uważam w chwili obecnej za "perfekcyjne" albumy.

Zoltar pisze: ↑wt paź 29, 2019 5:48 pm Wiem, że pewnie wielu z Was uśmiechnie się pod nosem czytając tę odpowiedź, ale jak dla mnie takim albumem jest TNOTB. Wszystkie utwory z tejże płyty (włącznie z nielubianym przez wszystkich Ganglandem) to numery, którym po prostu nie można nic zarzucić i stanowią dla mnie niepodważalną klasykę.

Zgodzę się, jeśli chodzi o oryginalne wydanie - ponieważ Total Eclipse sprawia wrażenie napisanego bez polotu i dodanego na siłę. Ot taki zbędny przerywnik przed Hallowed.

Do "perfekcyjnych" płyt zaliczyłbym jeszcze Somewhere In Time oraz The X Factor.

Ziomaletto pisze: ↑sob sty 25, 2020 4:04 pm

Zoltar pisze: ↑wt paź 29, 2019 5:48 pm Wiem, że pewnie wielu z Was uśmiechnie się pod nosem czytając tę odpowiedź, ale jak dla mnie takim albumem jest TNOTB. Wszystkie utwory z tejże płyty (włącznie z nielubianym przez wszystkich Ganglandem) to numery, którym po prostu nie można nic zarzucić i stanowią dla mnie niepodważalną klasykę.

Zgodzę się, jeśli chodzi o oryginalne wydanie - ponieważ Total Eclipse sprawia wrażenie napisanego bez polotu i dodanego na siłę. Ot taki zbędny przerywnik przed Hallowed.

Do "perfekcyjnych" płyt zaliczyłbym jeszcze Somewhere In Time oraz The X Factor.

Jakbym słyszał siebie. SiT, The X Factor i Brave New World to prawie idealne płyty Maiden.

W SiT nie mam się do czego przyczepić. Jest spójna od początku do końca.
W The X Factor piękny klimat. Ostatni utwór trochę jednak niedopracowany.
Brave New World ma The Fallen Angel

No Unbeliever jest troszkę słabszy, ale mimo wszystko (niesamowicie równego poziomu) nie nazwałbym jej perfekcyjną. To bardzo dobra płyta, ale jednak nie to co SiT. Z kolei na Brave New World bardziej mi przeszkadza Blood Brothers i ostatnio również BNW (te powtórzenia refrenu).

geri92 pisze: ↑sob sty 25, 2020 4:25 pm

Ziomaletto pisze: ↑sob sty 25, 2020 4:04 pm Zgodzę się, jeśli chodzi o oryginalne wydanie - ponieważ Total Eclipse sprawia wrażenie napisanego bez polotu i dodanego na siłę. Ot taki zbędny przerywnik przed Hallowed.

Do "perfekcyjnych" płyt zaliczyłbym jeszcze Somewhere In Time oraz The X Factor.

Jakbym słyszał siebie. SiT, The X Factor i Brave New World to prawie idealne płyty Maiden.

W SiT nie mam się do czego przyczepić. Jest spójna od początku do końca.
W The X Factor piękny klimat. Ostatni utwór trochę jednak niedopracowany.
Brave New World ma The Fallen Angel

Czyżbym był jedynym, który uwielbia The Unbeliever?

Troszkę słabszy nie znaczy, że jest zły. Tylko słabszy od pozostałych. Nie bardzo dobry, a jedynie dobry.

Unbeliever jest ciekawy.

Ma bardzo dziwne intro i zwrotki. Z kolei refren i partia środkowa to miód.