Moderator: Administracja i Moderacja SanktuariuM
Matko, że też mi to przypomniałeś. U IM jest jeszcze jeden problem. Oni to nagrywaj bez przykładania się, bardzo niechlujnie i na odwal. Słychać, ze to nie jest dopracowane.
Hm. To co wyżej może abstrakcja. Znana jednak jest historia zespołu Milli Vanilli. Jaką popularność zdobyli, a nie umieli w ogóle śpiewać, bo śpiewały za nich inne osoby. Poprawianie nieumiejących dobrze śpiewać osób też się zdarzało, także w naszym kraju.Pierre Dolinski pisze: ↑sob sty 25, 2020 3:11 pm No toś teraz dowalił. Wiesz jak poprawia się nagrania koncertowe? Po prostu w studio OD NOWA nagrywa się pewne partie.
Kiedyś w ekipie Black Sabbath była niezdrowa atmosfera i ktoś tam złośliwie chlapnął, że Dio zakradał się nocą do studia, żeby poprawiać swoje ścieżki wokali z albumu koncertowego. Tak. Znów trzeba zrobić to własnymi siłami. Autotuner tego nie zrobi a Dickinson jest tylko człowiekiem, coraz starszym. Z pewnością próbowali do skutku nagrywać jego wokale i wybierać najlepsze wersje. Może na więcej go po prostu nie było stać w formie z czasów kiedy wchodził do studia.
No chyba, że wierzysz w takie komediowe rewelacje.
https://www.youtube.com/watch?v=G2Rhh_4GZmU
https://www.youtube.com/watch?v=KPJQjtFdE8g
Dla mnie wokal w TRATB to tragedia, bo to bardzo trudny numer wokalnie. Niestety nie dość, że tam zły jest sam wokal, to jeszcze Bruce śpiewa w tym numerze zaskakująco niewyraźnie jak na niego.
On Painkillera prawie nigdy dobrze nie śpiewał, a sesje do tej płyty mocno do zdarły. Zresztą prawie nikt nie jest w stanie oddać jakości z płytowej wersji tego numeru, podobała mi się wersja Stu Blocka i to w sumie tyle. Żeby dobrze wykonać Painkillera, to trzeba by go zupełnie inaczej zaśpiewać, a górki z distortion to cholernie trudna sprawa.
Wystarczyłoby, by śpiewał Painkillera tak, jak inne numery JP i ludzie byliby mniej zniesmaczeni. I żeby nie było, rozumiem, że ten utwór ma być tym szczególnym. Tylko po co Rob ma się niepotrzebnie starać, skoro i tak wychodzi to pokracznie?Schizoid pisze: ↑ndz sty 26, 2020 7:28 pmOn Painkillera prawie nigdy dobrze nie śpiewał, a sesje do tej płyty mocno do zdarły. Zresztą prawie nikt nie jest w stanie oddać jakości z płytowej wersji tego numeru, podobała mi się wersja Stu Blocka i to w sumie tyle. Żeby dobrze wykonać Painkillera, to trzeba by go zupełnie inaczej zaśpiewać, a górki z distortion to cholernie trudna sprawa.
Nie uważam, że brzmienie zwrotek TRATB jest spowodowane spadkiem jakości wokalu Bruce'a. W latach 80 wcale by tego lepiej nie zaśpiewał. Te zwrotki to wizja Harrisa, Bruce w studio podobno aż krzyczał, że tego nie da się zaśpiewać, bo jest za dużo tekstu i za mało czasu na przekazanie go, ale Steve się uparł no i brzmi to jak brzmi. Jakby w studio był poważny producent jak kiedyś Birch to by pewnie do tego nie doszło.
Masz może źródło tego info? Nie czytałem za dużo materiałów prasowych przy okazji premiery ostatniej płyty i w zasadzie nie znam żadnych historii ze studia, a to brzmi całkiem ciekawieMaidenFan pisze: ↑czw sty 30, 2020 2:13 pmNie uważam, że brzmienie zwrotek TRATB jest spowodowane spadkiem jakości wokalu Bruce'a. W latach 80 wcale by tego lepiej nie zaśpiewał. Te zwrotki to wizja Harrisa, Bruce w studio podobno aż krzyczał, że tego nie da się zaśpiewać, bo jest za dużo tekstu i za mało czasu na przekazanie go, ale Steve się uparł no i brzmi to jak brzmi. Jakby w studio był poważny producent jak kiedyś Birch to by pewnie do tego nie doszło.
Przy całej mojej miłości do części instrumentalnej tego kawałka, to tekst i wokale są całkiem niezrozumiałe i cały czas się zastanawiam jak oni mogli to wypuścić 
) z 2005 i 2006, bo może też jest trochę prawdy w tym, że próbują robić jakieś dziwne rzeczy na nowych płytach.W jakimś niedawnym wywiadzie radiowym Steve wspominał o tym ponownie w trochę innych słowach, ale nie mogę znaleźć.The bassist told Classic Rock magazine, laughing: "I've written a few like that in the past, and Bruce (Dickinson, vocals) does freak out a bit about it. I'll write all these words and he'll go, 'I can't f--king sing that!' I'm not a singer so I'm not aware of how tough it is to sing this stuff."
"In my opinion, Bruce is such a great singer he can get his head around anything. Sometimes he does get the hump with me, and fair enough. I understand why he gets frustrated. But he usually ends up doing what I want him to do. He's cool with it all."
https://www.youtube.com/watch?v=qtAyqKPS3TY
Może trochę mało jasno i po polsku napisałem. Ian Gillan dla mnie jest obecnie trochę autoparodią i bez sentymentalnych gogli ciężko się go słucha na żywo. Z Halfordem nie jest idealnie, ale on na szczęście nie stał się parodią samego siebie na stare lataSchizoid pisze: ↑czw sty 30, 2020 3:48 pmhttps://www.youtube.com/watch?v=qtAyqKPS3TY
https://www.youtube.com/watch?v=R990HzZhgwU
To dla ciebie jest autoparodia?
Hmm... Może ma to związek z tym, że grali mało tych stałych kotletów i była większa mobilizacja? A jak w secie tego pełno to nie ma takiego przykładania się? I grają po swojemu, czyli trochę na odwal...
rzeczywiście w niektórych momentach wysokiego zaśpiewu wychodzi mu bardziej skrzek czy też pianie, ale wydaje mi się, że to może być kwestia albo zmęczenia, albo lenistwa
zgadza się, ale ja nigdy nie byłem fanem jego barwy i, może tutaj wykażę się moją niewiedzą muzyczną, ale wydaje mi się, że jednak w czasach świetności każdego z omawianych wokalistów, miał sporo mniejsze możliwości?Schizoid pisze: Ciekawostką jest Glenn Hughes, który pomimo różnych przeżyć do dziś jest w niesamowitej formie wokalnej.
Wokal Bruce,?Frank Drebin pisze: ↑ndz lut 24, 2019 1:59 pm Na pewno wątek już się przewijał na forum, ale myslę, że zasluguje na oddzielny temat.
Imo głos i sposób śpiewania B. Dickinsona wraz z wiekiem bardzo się zmienił na minus (pytanie otwarte brzmi, jak duży wpływ na taki stan rzeczy miała choroba). Podzielilbym to tak: w latach 80 był taki "power-heavy metalowy", w okresie "NPFtD" i "FoD" nabrał rockowej ostrości, za czasów "BNW" i "DoD" stał się wyraźnie hmmm... "dojrzalszy", mniej agresywny (i tu już bym upatrywał początków słabszej dyspozycji), natomiast, moim zdaniem, na 3 ostatnich płytach Dickinson zaliczył b. ostry spadek formy.
Od "AMOLAD" bardzo cieżko slucha się wiekszości momentów, gdzie Bruce stara się spiewać wysoko, wyciągać te swoje firmowe "górki". Czuć, ze brakuje mu mocy, powietrza. W takich momentach jego śpiew przechodzi wręcz często w pianie.
To może będzie wsadzenie kija w mrowisko, ale uważam wokal Dickinsona za najwiekszą wadę ostatnich wydawnictw, większą niż wtórność i rozwleczenie sporej częsci kawałków (zeby nie było - "TBoS" lubię, a "AMOLAD" też zawiera bardzo ciekawe fragmenty).
Szczególnie odczuwam ten fakt na "TFF" (na "TBoS", jest już wyraźnie lepiej, ale wydaje mi się, że gdyby np. w utworze tytułowym ostatniej płyty Dickinson nie starał się wyciagać tych górek, śpiewałby niżej, całość zyskałaby na jakości).
Na koncertach tego spadku formy imo aż tak bardzo nie słychać (np. w Krakowie Dickinson wypadł świetnie), może to więc (chociaż częściowo) wina skopanej produkcji ostatnich płyt. Inna sprawa - przez niedostatki akustyki, na żywo trudno zwrócić uwagę na kwestię niedoskonalego wokalu.
Żeby nie było - uważam Dickinsona za absolutny top heavy metalowych wokalistów (wraz z Dio, Adamsem i Halfordem), nie wyobrażam sobie bez niego Maiden na tym etapie kariery grupy (zwłaszcza, że na żywo stanowi jeden z najmocniejszych elementów zespołu) , ale wydaje mi się, że w studio powinien zmienić sposob spiewania i dopasować go do obecnych możliwości. Z trójki Adams, Halford, Dickinson ten ostatni zaliczył chyba najwiekszy spadek formy (studyjnie), mimo że subiektywnie, w przekroju historycznym, jest z nich najlepszy.
Otóż to.Śpiewak operowy mógłby wziąć udział w dyskusji.Wypowiedziałby się na temat technik śpiewania ,emisji głosu czy z przepony czy z gardła itd.Pierre Dolinski pisze: ↑pt sty 31, 2020 12:57 pm Ogólnie najlepsi wokaliści chcąc zachować dobrą formę na długo ograniczają ilość występów. Nie śpiewają kilku koncertów w tygodniu. Wtedy głos zadbany starcza na lata. Jeśli głos jest schałturzony niezliczoną liczbą koncertów, to dzieje się dziwnie.
Bruce nie wytrzymuje wokalnie długich tras i jego forma jest w kratkę. Od lat. Nie tylko po operacji, ale również w latach 80tych miał zjazdy formy. Im więcej grali koncertów na trasie, tym bardziej głos Dickinsona wołał o ratunek. Słychać to na niektórych bootlegach. No ale jak się wykonuje wielkie np. World Slavery Tour, bo puchnący z dumy Rod sprzedał niezliczoną ilość koncertów, to tak potem jest. Pieniądz rządzi ludzkimi wyborami. Niewielu jest takich, którzy potrafią pohamować pazerność, by zachować poziom i klasę na długo.
Pogadajcie ze śpiewakami operowymi jak to jest. Będziecie wiedzieli.
