Opinia dziennikarza hiszpańskiej strony Rafabasa.com po przesłuchaniu albumu "A Matter of Life And Death"!!!
ARTYKUŁ W ORYGINALE - WRAZ ZE ZDJĘCIAMI!
The album can be catagorized in many ways, but if any adjective describes it well that would be "risky". "A Matter Of Life And Death" is generally complex, slow as well as epic, with very long songs and a lot of instrumentals, generally of a progressive vein, that will be very intriging to musicphiles, but that can be rather exessive even boring to those looking for a good riff and raw power. Maiden's new release is a continuity as far as "Dance of Death" is concerned (even though it takes the new sound to a new level) with production similar to "Brave New World's", very kevinshirlyish, and with little, if any, remnants of production a la Martin Birch. In other words the catchier and faster parts of the album have an air of "Brave New World", though its instrumental and ambient section follow in the steps of (and take it even further) "Dance of Death", specially in its more theater-epic-experimental cuts like "Paschendale", principal refrence and closer to the new "A Matter of Life and Death.
To put it in perspective, it is not an album that will satisfy those that call for a return to the bands classic sound, a ["glance"?] to short and direct compositions. The only example of an easy-listening hit is "Different Worlds" (and maybe "The Pilgrim), which was slated to be the first single though finally "The Reincarnation of Benjamin Breeg" seems to be the chosen track (awaiting confirmation from EMI). As soon as we recieve concrete information from the label pertaining to the chosen single we will let you know.
"A Matter of Life and Death" will convince few people at a first listen, it could even be considered boring, but it has very good songs that allowing them to grow on you will end up pleasing old and new fans alike. It frequently uses the formula intro-passage, slow-verse, mid tempo-chorus, fast-passage, long instrumental y slow-chorus, fast-passage, slow-outro, but if listened to carefully it has many hidden treasures. In fact, putting aside the fact that I'm a die hard Maiden fan for a second, I'll venture to say that it is possible many will lose their patience before the last song.
IRON MAIDEN have been able to surprise me in a way I never thought they were capable of doing with the 72 minutes of "A Matter of Life and Death", not only because of their compositions (we even find a ballad with acustic guitars in the vein of "Journeyman", that is reminecent of the music of trobadors),but also for Bruce's voice, experimenting with his voice, surprising for its smooth and delicate tones. It is precisely in the songs where he contributed to the writing is where he plays with his vocal chords the most and where his musical details or noticed more than ever. Bruce's shadow is extended, and its prescence is very palpable in "A Matter of Life and Death".
Another detail is the great prescence of keyboards, used in the most atmospheric moments as well as acompanying certain choruses. It is also curious (and a shame in my opinion) to see that Dave Murry only participated in the writing of one of the best songs on the album, if not the best, "the Reincrnation of Benjamin Breeg". It is also interesting to note that the only song he wrote is susceptable to being chosen as the single, in my opinion, there should be more Murray in future releases (which surely there will be). If the band led by Steve Harris entered progressive waters with "Dance of Death", en "A Matter of Life and Death" they have charged head on into that territory. Without a doubt this album is as risky as its title anounces, a matter of life and death. It will be loved or hated, a see little room for middle ground or indifference, a must have for die-hard fans of the band , that have followed its evolution since the beginning and don't complain about "Dance of Death (or in general of their post-Birch sound). I already side with the "Love it" camp which I'll join once I'm amazed on future listens.
As far as the songs go, we can't coment on more than four in detail (that is why I've practically refrained from citing song titles in this pre-chronicle of the album). Here go the chosen few:
"Different Worlds": It really is a different world from the rest of the album, it is the key to the entrance to an album which it hardly represents. The motive for it being selected as album openner (and not one of the ones nominated to be singles) is clear, for it is the shortest track on "A Matter of Life and Death", just a little over four minutes, and it is the track that opens the album in fresher and more accessible way to the listener whether old or new. it is also simply the best choice for radio. Quick hit, of powerfull riffs and characteristic double guitars, "Different Worlds" has a sound and style that can be found in the catchier songs of "Brave New World". In fact, both structure and chorus are very reminecent of the song "Brave New World". It oddly presents a rather "happy" chorus, not common for Maiden, that contrasts with the more sober and greater portion of the album. Attention to Bruce Dickinson's voice, huge.
"The Longest Day": Epic, like most of th album, describes the landing at Normandy. It starts with the usual sound of galloping guitars,that along with a repetitive bass shrouded in an atmospheric air remembers the moments of tension prior to the attack. The landing seems succesful in a catchy chorus, which will surely be sung a lot live, where Bruce Dickinson is once more unsurpassable. Like in the rest of the album, the song makes room for a long intrumental section, with progressive touches and a melodic cut. A mid-tempo song and majestic.
"Out of the Shadows": Without a doubt Iron Maiden's song where Bruce Dickinson's influence is more notisable. He is the main writer on this track. It is decieving at firstk for it promises to be very heavy with clean riffs, but it ends up detouring into a balad, where we again discover a Dickinson of unedited registers, as a minimum in an album of the Beast. Bruce must feel very happy and proud that he was able to sneak in a track more in the vein of his solo work than what one would normally find on a Maiden album. Similar, very similar to "Tears of the Dragon". His experimental character is also noticeable, demonstrating great originality and again surprising in guitar play in which we have never heard the current trio (nor the duos before that), impressive as background on the final chorus of the song.
"the Reincarnation of Benjamin Breeg": Chosen (almost certainly, awaiting official confirmation from EMI) as the first single of the album, which, like I've said before, is the only song in which Dave Murray has taken part in the writing. With one of the most atmospheric and slow beginnings in the history of the band, "The Reincarnation of Benjamin Breeg" is a counterpoint of the darkest, decadent even, of the band with the most impressive riffs of the album. It is this contrast that gives magic to a song of perfect choruses, sensitive and that gives goosebumps. A song that stands out for achieved ambience, an exceptional musical journey, captained by the pilot Bruce Dickinson and his vocal experimentations. Imagen a rollercoaster of incredible ups and downs, that in its mid sections passes through a dark tunnel slowing down almost to a halt only to speed up from 0 to 100 as soon as it reaches the light again. That would be the perfect metaphor to describe "The Reincarnation of Benjamin Breeg". In its more than 7 minutes thre is also room for mid tempos, galloping riffs and for the tradmark dual guitars in the instrumental interludes. In a later interview I'll complete the rest of the songs. Even though the album deserves more than one listen to take it all in, my first impression is very positive, cheerful and I'm still surprised at the risk the band decided to take. Keep in mind that I'm the registered fan #14829 of Iron Maiden's Fan Club. After listening to the album the band made its way to the press room very calmly. The groups for the interviews were, since they couldn't be any other way, Bruce Dickinson by himself, Steve Harris by himself, Dave Murray and Adrian Smith together and to finsih up Janick Gers and Nicko McBrain. I had the privilege and pleasure to interview Steve, Dave and Adrian one on one. the content of said interviews will be published August 1st. Till then, Up The Irons!
Hector Prat
Translation by Onhell
PL RECENZJA: Pierwsze wrażenia o nowym albumie!-Rafabasa.com
Moderator: Administracja i Moderacja SanktuariuM
-
WICKER MAN
- -#Rainmaker
- Posty: 6613
- Rejestracja: pn mar 31, 2003 3:35 pm
- Skąd: Warszawa
Re: PL RECENZJA: Pierwsze wrażenia o nowym albumie!-Rafabasa.com
Album można przydzielić do wielu różnych kategorii, ale jeśli miałby być opisany jakimkolwiek rzeczownikiem to najlepszym byłby „ryzykowny”. „A Matter Of Life And Death” generalnie jest złożony, tak samo wolny jak epicki, z wieloma piosenkami i instrumentami i generalnie jest progresywny, co będzie bardzo intrygujące dla muzykofilii i raczej nadmierne a nawet nudne, dla tych, którzy szukają dobrych, surowych, mocnych riffów. Nowy produkt Maiden jest kontynuacją jeśli chodzi o „Dance Of Death” (chociaż pojawią się nowe dźwięki w nowym wydaniu) z produkcją podobną do „Brave New World”, bardzo kevinshirleyowskie, z drobnymi, jeśli w ogóle bez, pozostałościami po producencie Martin’ie Birch’u. Innymi słowy, bardziej wpadające w ucho i szybsze partie albumu mają klimat „Brave New World”, chociaż jego instrumentalne i relaksujące sekcje podążają śladem (a nawet trochę go wyprzedzają) „Dance Of Death”, w szczególności bardziej w teatralno-epicko-experymentalnych kawałkach podobnych do „Paschendale”, głównie takie są bliższe „A Matter Of Life And Death”
Patrząc z boku, nie jest to płyta, która usatysfakcjonuje ludzi mających nadzieję, że zespół powrócił do swojego klasycznego brzmienia, krótkich i bezpośrednich kompozycji. Jedynym przykładem takiej łatwo przyswajalnej piosenki jest „Different Worlds” (i może „The Pilgrim”), który początkowo miał być singlem, jednak ostatecznie „The Reincarnation of Benjamin Breeg” wydaje się być wybranym utworem (oczekujemy na potwierdzenie EMI). Tak szybko jak otrzymamy informacje od wydawcy odnoszące się co do wyboru singla, to damy wam znać.
Po pierwszym przesłuchaniu „A Matter of Life and Death” przekona niewielu ludzi, nawet może być uważany za nudną płytę, ale posiada bardzo dobre utwory, a pozwalając im urosnąć w waszych oczach, będziecie w końcu zachwyceni, zarówno starzy jak i młodzi fani. Często ujawnia się taki schemat: intro-wolno-refren w średnim tempie-szybko-długie instrumentalne wolne refreny-szybko-wolne outro, ale jeśli by posłuchać ostrożnie, można by odkryć wiele ukrytych skarbów. W zasadzie, zapominając na sekundę, że jestem zagorzałym fanem Maiden, ośmielę się powiedzieć, że wielu straci cierpliwość, zanim dotrwa do ostatniej piosenki.
IRON MAIDEN zdołało mnie zaskoczyć w taki sposób jakiego bym się nigdy nie spodziewał – byli w stanie nagrać 72 minuty „A Matter Of Life And Death”, nie tylko dzięki swoim kompozycjom (nawet znajdziemy akustyczną balladę w stylu „Journeyman”, przypominającą muzykę trubadurów), ale także eksperymentem z głosem Bruce’a, który zaskakuje gładkością i z delikatnymi tonami. Jest tak dokładnie w piosenkach, które też napisał, tam gdzie najbardziej "bawi się" swoimi strunami głosowymi i gdzie jego małe muzyczne detale są zauważalne bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Widać tam Bruce’a, a jego obecność jest ewidentna.
Kolejnym szczegółem jest obecność świetnych klawiszy użytych w najbardziej klimatycznych momentach, które akompaniują pewnym refrenom. Ciekawe jest to (i według mnie to wstyd), że Dave Murrey udzielił się w tylko jednej z najlepszych piosenek na płycie, jeśli nie najlepszej – „the Reincrnation of Benjamin Breeg”. Interesujące jest też to, że jedyna piosenka jaką napisał będzie najprawdopodobniej singlem, według mnie powinno być więcej Murry’a w przyszłych wydaniach (które na pewno będą). Jeśli zespół prowadzony przez Steve’a Harris’a wkroczył na progresywne ścieżkę z „Dance Of Death” to z „A Matter of Life and Death” już się w niej zadomowił. Bez wątpienia album jest tak ryzykowny jak wskazuje na to tytuł – sprawa życia i śmierci. Będzie albo uwielbiany, albo nienawidzony. Widzę bardzo mało miejsca dla odbierania go neutralnie. Konieczny dla hardcore'owych fanów zespołu, którzy śledzą ewolucję zespołu od początku i nie narzekają na "Dance Of Death" (albo ogólnie na brzmienie od czasu odejścia Martin'a Birch'a). Ja już jestem po stronie „zakochanych” w płycie, gdzie dołączyłem zaraz po tym, jak płyta zrobiła na mnie niesamowite wrażenie po którymś przesłuchaniu.
Jeśli chodzi o utwory to nie możemy skomentować więcej niż czterech (dlatego praktycznie powstrzymałem się od wymienia tytułów przy opisywaniu płyty). Tutaj wybrałem parę:
"Different Worlds": To naprawdę jest inny świat odnosząc ten utwór do reszty piosenek na albumie, to klucz do wejścia w płytę, której prawie w ogóle nie reprezentuje. Pobudką na to, że piosenka ta została wybrana na opener (i nie jedyną nominacje na singiel) jest jasny – jest to najkrótszy utwór z „A Matter Of Life And Death”, tylko troszkę ponad cztery minuty i jest to piosenka, która otwiera album w sposób świeższy i bardziej dostępny dla słuchacza, czy to starego czy nowego. I wydaje mi się, że jest to po prostu najlepszy wybór dla radio. Szybki hit, mocne riffy i charakterystyczne podwójne gitary. „Different Worlds” brzmi i jest stylowo podobny do bardziej chwytliwych utworów na „Brave New World”. W rzeczywistości zarówno struktura jak i refreny są pozostałością po piosence „Brave New World”. W dziwny sposób przedstawia to raczej „wesołe” refreny nie powszechne dla Maiden, które kontrastują z bardziej poważną i świetnistą częścią albumu. Zwróćcie uwagę na wokal Bruce’a Dickinson’a – potężny.
„The Longest Day”: Epicki jak większość płyty, opisuje lądowanie w Normandii. Zaczyna się zwykłym galopem gitar, które idą razem z powtarzającym się basem okrytym atmosferą powietrza przypominającym napięcie przed atakiem. Utwór wydaje się być przebojem ze swoim chwytliwym refrenem, który z pewnością na żywo będzie śpiewany wiele razy i gdzie Bruce jest nie do pobicia. Jak na reszcie płyty w piosence są sekcje instrumentalne z progresywnym dotykiem i melodią. Utwór jest w średnim tempie oraz jest majestatyczny.
„Out of the Shadows”: Bez wątpienia piosenka Iron Maiden gdzie wkład Bruce’a jest zauważalny. Głównie to on napisał ten utwór. Na początku wydaje się być on ciężki z wyrazistymi riffami, ale kończy się balladą, gdzie znów możemy poznać nieedytowaną skalę głosu Dickinson'a - jako minimum na albumie Bestii. Bruce musi czuć się bardzo szczęśliwy i dumny z tego, że był zdolny wkraść w utwór trochę więcej ze swojej solowej pracy, niż to, co niektórzy normalnie znaleźliby w płycie Maiden. Podobny, bardzo podobny do „Tears of the Dragon”. Jego charakter eksperymentalny jest także zauważalny demonstrujący ogromną oryginalność i znowu zaskakującą grę gitar, gdzie nigdy wcześniej nie słyszeliśmy aktualnego trio, robiąca wrażenie tak samo jak tło w ostatnim refrenie.
„The Reincarnation of Benjamin Breeg”: Wybrany (prawie na pewno, oczekujemy na oficjalne potwierdzenie EMI) jako pierwszy singiel, który, jak powiedziałem wcześniej, jest jedynym utworem,do pisania którego przyczynił się Dave Murrey. „The Reincarnation of Benjamin Breeg” jest jedną z najbardziej klimatycznym wolnym początkiem w historii grupy piosenką, jest to połączenie dźwięków najciemniejszych, nawet dekadenckich oraz najbardziej imponujących riffów na albumie. Kontrast ten dostarcza magię piosence z doskonałym refrenem oraz powoduje gęsią skórkę. Utwór wyróżnia się osiągniętą atmosferą, jest wyjątkową muzyczną podróżą pod przewodnictwem Bruce’a Dickinson’a i jego wyeksperymentowanego wokalu. Jak rollercoaster z niewiarygodnym torem – góra, dół – który w środku przechodzi przez ciemny tunel zwalniając, żeby zatrzymać się tylko po to, aby przyspieszyć z 0 do 100 do mementu aż znowu nie dosięgnie światła. Byłaby to idealna metafora opisująca „The Reincarnation of Benjamin Breeg”. Ponad 7 minut, średnie tempo, galopujące riffy i jako znak firmowy – podwójne gitary w przerwach instrumentalnych.
W późniejszym wywiadzie uzupełnię resztę piosenek. Pomimo, że album zasługuje na więcej niż jedno przesłuchanie, żeby go całego wchłonąć, moje pierwsze wrażenie jest bardzo pozytywne, radosne i wciąż jestem zaskoczony ryzykiem jakie zespół zdecydował się podjąć. Pamiętajcie, że jestem zarejestrowanym fanem #14829 Fan Klubu Iron Maiden. Po przesłuchaniu albumu zespół spokojnie udał się do pomieszczeń gdzie miały zostać przeprowadzone wywiady. Dla wywiadu pojawili się: Bruce Dickinson sam, Steve Harris sam, Dave Murray i Adrian Smith razem oraz Janick Gers i Nicko McBrain. Miałem ten przywilej i przyjemność, żeby przeprowadzić wywiad ze Steve’em, Dave’em i Adrian’em. Zawartość tych wywiadów będzie opublikowana 1go sierpnia. A to tego czasu, Up The Irons!
Hector Prat
Tłumaczenie: Eve
=============================
Obrazki:
Patrząc z boku, nie jest to płyta, która usatysfakcjonuje ludzi mających nadzieję, że zespół powrócił do swojego klasycznego brzmienia, krótkich i bezpośrednich kompozycji. Jedynym przykładem takiej łatwo przyswajalnej piosenki jest „Different Worlds” (i może „The Pilgrim”), który początkowo miał być singlem, jednak ostatecznie „The Reincarnation of Benjamin Breeg” wydaje się być wybranym utworem (oczekujemy na potwierdzenie EMI). Tak szybko jak otrzymamy informacje od wydawcy odnoszące się co do wyboru singla, to damy wam znać.
Po pierwszym przesłuchaniu „A Matter of Life and Death” przekona niewielu ludzi, nawet może być uważany za nudną płytę, ale posiada bardzo dobre utwory, a pozwalając im urosnąć w waszych oczach, będziecie w końcu zachwyceni, zarówno starzy jak i młodzi fani. Często ujawnia się taki schemat: intro-wolno-refren w średnim tempie-szybko-długie instrumentalne wolne refreny-szybko-wolne outro, ale jeśli by posłuchać ostrożnie, można by odkryć wiele ukrytych skarbów. W zasadzie, zapominając na sekundę, że jestem zagorzałym fanem Maiden, ośmielę się powiedzieć, że wielu straci cierpliwość, zanim dotrwa do ostatniej piosenki.
IRON MAIDEN zdołało mnie zaskoczyć w taki sposób jakiego bym się nigdy nie spodziewał – byli w stanie nagrać 72 minuty „A Matter Of Life And Death”, nie tylko dzięki swoim kompozycjom (nawet znajdziemy akustyczną balladę w stylu „Journeyman”, przypominającą muzykę trubadurów), ale także eksperymentem z głosem Bruce’a, który zaskakuje gładkością i z delikatnymi tonami. Jest tak dokładnie w piosenkach, które też napisał, tam gdzie najbardziej "bawi się" swoimi strunami głosowymi i gdzie jego małe muzyczne detale są zauważalne bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Widać tam Bruce’a, a jego obecność jest ewidentna.
Kolejnym szczegółem jest obecność świetnych klawiszy użytych w najbardziej klimatycznych momentach, które akompaniują pewnym refrenom. Ciekawe jest to (i według mnie to wstyd), że Dave Murrey udzielił się w tylko jednej z najlepszych piosenek na płycie, jeśli nie najlepszej – „the Reincrnation of Benjamin Breeg”. Interesujące jest też to, że jedyna piosenka jaką napisał będzie najprawdopodobniej singlem, według mnie powinno być więcej Murry’a w przyszłych wydaniach (które na pewno będą). Jeśli zespół prowadzony przez Steve’a Harris’a wkroczył na progresywne ścieżkę z „Dance Of Death” to z „A Matter of Life and Death” już się w niej zadomowił. Bez wątpienia album jest tak ryzykowny jak wskazuje na to tytuł – sprawa życia i śmierci. Będzie albo uwielbiany, albo nienawidzony. Widzę bardzo mało miejsca dla odbierania go neutralnie. Konieczny dla hardcore'owych fanów zespołu, którzy śledzą ewolucję zespołu od początku i nie narzekają na "Dance Of Death" (albo ogólnie na brzmienie od czasu odejścia Martin'a Birch'a). Ja już jestem po stronie „zakochanych” w płycie, gdzie dołączyłem zaraz po tym, jak płyta zrobiła na mnie niesamowite wrażenie po którymś przesłuchaniu.
Jeśli chodzi o utwory to nie możemy skomentować więcej niż czterech (dlatego praktycznie powstrzymałem się od wymienia tytułów przy opisywaniu płyty). Tutaj wybrałem parę:
"Different Worlds": To naprawdę jest inny świat odnosząc ten utwór do reszty piosenek na albumie, to klucz do wejścia w płytę, której prawie w ogóle nie reprezentuje. Pobudką na to, że piosenka ta została wybrana na opener (i nie jedyną nominacje na singiel) jest jasny – jest to najkrótszy utwór z „A Matter Of Life And Death”, tylko troszkę ponad cztery minuty i jest to piosenka, która otwiera album w sposób świeższy i bardziej dostępny dla słuchacza, czy to starego czy nowego. I wydaje mi się, że jest to po prostu najlepszy wybór dla radio. Szybki hit, mocne riffy i charakterystyczne podwójne gitary. „Different Worlds” brzmi i jest stylowo podobny do bardziej chwytliwych utworów na „Brave New World”. W rzeczywistości zarówno struktura jak i refreny są pozostałością po piosence „Brave New World”. W dziwny sposób przedstawia to raczej „wesołe” refreny nie powszechne dla Maiden, które kontrastują z bardziej poważną i świetnistą częścią albumu. Zwróćcie uwagę na wokal Bruce’a Dickinson’a – potężny.
„The Longest Day”: Epicki jak większość płyty, opisuje lądowanie w Normandii. Zaczyna się zwykłym galopem gitar, które idą razem z powtarzającym się basem okrytym atmosferą powietrza przypominającym napięcie przed atakiem. Utwór wydaje się być przebojem ze swoim chwytliwym refrenem, który z pewnością na żywo będzie śpiewany wiele razy i gdzie Bruce jest nie do pobicia. Jak na reszcie płyty w piosence są sekcje instrumentalne z progresywnym dotykiem i melodią. Utwór jest w średnim tempie oraz jest majestatyczny.
„Out of the Shadows”: Bez wątpienia piosenka Iron Maiden gdzie wkład Bruce’a jest zauważalny. Głównie to on napisał ten utwór. Na początku wydaje się być on ciężki z wyrazistymi riffami, ale kończy się balladą, gdzie znów możemy poznać nieedytowaną skalę głosu Dickinson'a - jako minimum na albumie Bestii. Bruce musi czuć się bardzo szczęśliwy i dumny z tego, że był zdolny wkraść w utwór trochę więcej ze swojej solowej pracy, niż to, co niektórzy normalnie znaleźliby w płycie Maiden. Podobny, bardzo podobny do „Tears of the Dragon”. Jego charakter eksperymentalny jest także zauważalny demonstrujący ogromną oryginalność i znowu zaskakującą grę gitar, gdzie nigdy wcześniej nie słyszeliśmy aktualnego trio, robiąca wrażenie tak samo jak tło w ostatnim refrenie.
„The Reincarnation of Benjamin Breeg”: Wybrany (prawie na pewno, oczekujemy na oficjalne potwierdzenie EMI) jako pierwszy singiel, który, jak powiedziałem wcześniej, jest jedynym utworem,do pisania którego przyczynił się Dave Murrey. „The Reincarnation of Benjamin Breeg” jest jedną z najbardziej klimatycznym wolnym początkiem w historii grupy piosenką, jest to połączenie dźwięków najciemniejszych, nawet dekadenckich oraz najbardziej imponujących riffów na albumie. Kontrast ten dostarcza magię piosence z doskonałym refrenem oraz powoduje gęsią skórkę. Utwór wyróżnia się osiągniętą atmosferą, jest wyjątkową muzyczną podróżą pod przewodnictwem Bruce’a Dickinson’a i jego wyeksperymentowanego wokalu. Jak rollercoaster z niewiarygodnym torem – góra, dół – który w środku przechodzi przez ciemny tunel zwalniając, żeby zatrzymać się tylko po to, aby przyspieszyć z 0 do 100 do mementu aż znowu nie dosięgnie światła. Byłaby to idealna metafora opisująca „The Reincarnation of Benjamin Breeg”. Ponad 7 minut, średnie tempo, galopujące riffy i jako znak firmowy – podwójne gitary w przerwach instrumentalnych.
W późniejszym wywiadzie uzupełnię resztę piosenek. Pomimo, że album zasługuje na więcej niż jedno przesłuchanie, żeby go całego wchłonąć, moje pierwsze wrażenie jest bardzo pozytywne, radosne i wciąż jestem zaskoczony ryzykiem jakie zespół zdecydował się podjąć. Pamiętajcie, że jestem zarejestrowanym fanem #14829 Fan Klubu Iron Maiden. Po przesłuchaniu albumu zespół spokojnie udał się do pomieszczeń gdzie miały zostać przeprowadzone wywiady. Dla wywiadu pojawili się: Bruce Dickinson sam, Steve Harris sam, Dave Murray i Adrian Smith razem oraz Janick Gers i Nicko McBrain. Miałem ten przywilej i przyjemność, żeby przeprowadzić wywiad ze Steve’em, Dave’em i Adrian’em. Zawartość tych wywiadów będzie opublikowana 1go sierpnia. A to tego czasu, Up The Irons!
Hector Prat
Tłumaczenie: Eve
=============================
Obrazki:
