krusejder pisze:Po co Wam remastery remasterów ? Nic nie dorówna oryginalnemu brzmieniu albumów spod ręki Martina Bircha. Może w przypadku jedynki ma to jakiś sens, ale słuchanie remasterów płyt z 1981 - 1992 to strata czasu. Rozważałbym ponownie sięgnięcie po remastery późniejszych Maidenów, które dobrze nie brzmią. Ale kto mógłby poprawić Harrisa i Shirleya?
Mi się wydaje że takie smaczki jak różne koncerty które nie zostały wydane a wiadomo że są , czy inne duperele , zostaną wydane jak już Maiden przestanie istnieć. No bo głupi by byli nie wydając takich rzeczy bo to pewna kasa.
Ciekaw jestem co powiedziałby Ralf, gdyby Meta zrobiła taki ruch jak Maiden z tymi remasterami
A już zupełnie poważnie mówąc: ja tego (raczej) nie kupię bo zazwyczaj nie przepadam za remasterami, ale pomysł dobry, bo przypuszczam że dla kilku osób będzie to świetna opcja i duża satysfakcja. Ja jestem ciekaw praktycznie tylko dwóch ostatnich albumów - ktoś słuchał? Jakieś wyraźne różnice?
Dejavu pisze:Ciekaw jestem co powiedziałby Ralf, gdyby Meta zrobiła taki ruch jak Maiden z tymi remasterami
+1
Mnie to jakoś nie zdziwiło, wobec braku "co-trzyletniego-the-best-of" w 2014 oraz faktu, ze ostatnio (AC/DC chociażby) coraz więcej zespołów "remasteruje" (cokolwiek to znaczy w kontekście cyfrowego brzmienia) płyty na iTunesy czy Spotify, można było przewidzieć, że doczekamy się takiej formy reedycji. Ciekawi mnie tylko to wybiórcze traktowanie koncertówek oraz czy rzeczywiście jeszcze będą jakieś wznowienia na CD - patrząc na np. tylko winylowe reedycje singli widać, że nie ma chyba takiego ciśnienia na to.
Dejavu pisze:Ciekaw jestem co powiedziałby Ralf, gdyby Meta zrobiła taki ruch jak Maiden z tymi remasterami
A już zupełnie poważnie mówąc: ja tego (raczej) nie kupię bo zazwyczaj nie przepadam za remasterami, ale pomysł dobry, bo przypuszczam że dla kilku osób będzie to świetna opcja i duża satysfakcja. Ja jestem ciekaw praktycznie tylko dwóch ostatnich albumów - ktoś słuchał? Jakieś wyraźne różnice?
Mnie najbardziej ciekawi, czy solo w The Man Who Would Be A King jest trochę bardziej słyszalne, to a propos TFF. A co do AMOLAD, to czy jest brzmieniowo trochę bliższe temu, jak wyglądały numery z tej płyty na żywo.
przecież ciągle są nowi fani, którzy chcą mieć całą dyskografię, najlepiej jednym kliknięciem, więc nie dziwią mnie akcje remasteringu i szczególnie nowe wydania na ajtjunsach itp.. wiadomo, że to jest robione tylko i wyłącznie dla kasy, ale nie jest tak, że każą nam wszystkim to kupować i wyciągają te pieniądze z naszych portfeli. jak ktoś chce to kupi i tyle
Siwy pisze:wiadomo, że to jest robione tylko i wyłącznie dla kasy, ale nie jest tak, że każą nam wszystkim to kupować i wyciągają te pieniądze z naszych portfeli. jak ktoś chce to kupi i tyle
Wiadoma sprawa. Podobnie jak z każdym innym wznowieniem, remasterem, czy składanką. Kto chce ten kupi, a kto nie chce ten nie kupi i już.
Niee, bo IM przynajmniej nie mydlą oczu "miłością do fanów" i robieniem wszystkiego "tylko dla nich i dla ich dobra" i nie wystawiają na sprzedaż 60 koncertówek w okropnych kartonikach po 20 USD, każda,,, oczywiście "z miłości". Wierz mi czy nie, ale gdyby IM robiło taki koks a na dodatek tak biło pianę wokół podobno powstającego od lat albumu (no chyba, że Smith zgubiłby iPoda (sic!) - TO BYM ICH Z GÓWNEM ZMIESZAŁ.
i już.
