More of that jazz

[Schizoid]

Miles to dla mnie oprócz wymienionych jeszcze Tribute To Jack Johnson, Directions, Scatches generanie lata 1959 - 1975 plus Sjesta. I to są genialne płyty, zarówno studyjne, jak i koncerciaki.

Ja bym trochę poszerzył ten zbiór o Miles Ahead (1957), 'Round About Midnight (1957), Birth Of The Coll (1957), Pangaea (1976), Water Babies (1976) i Doo-Bop (1992). Ten ostatni to w ogóle ciekawy album. Generalnie Miles syfu chyba nie wydał, lubię go w różnych odsłonach. Jeśli któryś album lubię mniej, to nie dlatego, że to zły materiał, a raczej z tego powodu, iż nie jest wystarczająco interesujący.


Podrzucam swojego faworyta obecnej sceny. Co prawda nie w najlepszym wydaniu, bo gość ma dwa ciekawsze projekty, ale jego tegoroczny album jest całkiem przyjemny: https://www.youtube.com/watch?v=eg-0rBD38Lc


Z mroczniejszych stron jazzu, to preferuję The Dale Cooper Quartet. Świetna muzyka. I tak, na noc super, ale również do spacerów w jesienny wieczór, czy nawet do nauki.

[Zdan]

Shabaka mistrzem ale z obecnej sceny jeszcze są tacy miotacze jak Kamasi Washington (uwielbiam!), BadBadNotGood, znakomity The Thing oraz Fire! Orchestra.

[Geri666]

Shabaka mistrzem ale z obecnej sceny jeszcze są tacy miotacze jak Kamasi Washington (uwielbiam!), BadBadNotGood, znakomity The Thing oraz Fire! Orchestra.

BadBadNotGood - ostatnio mi to kumpel polecał. Świetne.

[blackcocker]

Szakalaka młody bóg ❤

[Schizoid]

Kilka osób się jak widzę udziela, co cieszy. Tym bardziej, że wykonawcami sypiecie jak z rękawa, jest więc o czym dyskutować i co poznawać

Wcześniej zachwalałem Bitches Brew i napisałem, że to być może najlepszy album w historii muzyki, więc tym samym w jazzie. Zdania nie zmieniam. Jednakże nie jest to mój ulubiony krążek jazzowy. Przed Państwem Sun Ra - Omniverse:



Chyba nie przesadzę pisząc, iż album ten zna najpewniej kilka-kilkanaście tysięcy osób na świecie. Płytę wydano w 1979, w standardowym jak na Sun Ra niewielkim nakładzie (artysta zwykł wydawać swoje dzieła w liczbie nawet 75 sztuk!). To krążek niemalże kompletnie zapomniany. Sun Ra wypuścił całą masę płyt, wśród których znalazło się kilka klasyków (choćby Space Is The Place), ale większość z tych albumów leży gdzieś w odmętach jego dyskografii. W tym Omniverse, a kompletnie niesłusznie. Jeśli mam być szczery, to nie mam bladego pojęcia, dlaczego tak bardzo cenię sobie akurat właśnie ten krążek. Po prostu wszystko mi tu idealnie współgra. Te kompozycje wydają się być bardzo dopracowane, jednocześnie jest w nich sporo miejsca na luz. Nasłuchałem się już trochę Sun Ra i z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że dla mnie to był jego absolutny peak. Szkoda tylko, że po 1991 nigdy nie doczekał się wznowienia - a co za tym idzie, kosztuje fortunę. Sun Ra ogólnie warto słuchać, bo to po prostu najlepszy jazzman

West End Side Of Magic City:
https://www.youtube.com/watch?v=Pcmqu4Fatg8

[Geri666]

Sun Ra ogólnie warto słuchać, bo to po prostu najlepszy jazzman

Pamiętam kiedyś polecałeś ten album. Siadł wtedy mocno.

Wrzucam drugiego Pontyego - Cosmic Messenger

https://www.youtube.com/watch?v=VGEDgsSXRBM - The Art Of Happiness

[paulek]

Ode mnie polecenia godne Jukka Tolonen - Cool Train. Tolonen plays Coltrane!!!! Tytuł mówi wszystko, a Jukka Tolonen to wybitny artysta fiński polecam jego rockowe a raczej jazz-rockowe dokonania na solowych płytach jak równeiż płyty zespołu Tasavallan Presidenti

[Zdan]

Uwielbiam Sun Ra ale nie nazwałbym go najlepszym jazzmanem Na pewno jest największym odlotowcem a wizja jego jest bardzo szeroka i wręcz arcy-kosmiczna. Problem z nim polega na tym, że wypuścił tyle materiału że czasem zdarzają mu się po prostu rzeczy mniej dopracowane. Zwykle to nadal potężne odloty i warto tego posłuchać ale często brakuje kropki nad "i" Oczywiście to nadal top jazzu i znać trzeba.

[Schizoid]

To prawda, wydał cała masę płyt i nie każda jest dobra. Ale mnie wystarczy, że nagrał wyżej wspomniane Omniverse, Nubians Of Plutonia, Jazz In Silhouette, Lanquidity, czy A Fireside Chat With Lucifer. Niewątpliwie był to wielki wizjoner z potężnym wpływem na popkulturę, o czym się raczej nie mówi.

[Zdan]

Z tym się zgodzę absolutnie. Na pewno jest blisko tronu ale sam optuję za klasykami na tronie - u mnie na podium najwyższym jest Miles. Może dlatego, że był w awangardzie praktycznie każdego dużego ruchu w jazzie za swojego życia. Oczywiście gdzieś tam są ludzie w rodzaju Charliego Parkera, Colemana (już za samo The Shape Of Jazz To Come) czy Coltrane'a (ten to czego się nie tknął to było genialne praktycznie). Oczywiście musi być Monk, Dolphy etc.

[Dejavu]

Jeśli chodzi o jazz u mnie najczęściej ostatnio:



Allan Holdsworth - The Sixteen Men of Tain. Ten album i jego inna starsza płyta, Atavachron, leci u mnie bardzo często ostatnio. Kawał świetnego grania i charakterystyczne brzmienie. Myślę, że Holdsworth jest mocno niedoceniany bo zna go trochę gitarowych nerdów i miłośników jazzu, a zasługuje na taką popularność jak chociażby Pat Metheny.



Niektóre folkowe inspiracje niekoniecznie mi odpowiadają, ale ogólnie rzecz biorąc płyta bardzo dobra.

Z bardziej klasycznych rzeczy ostatnio:

[Geri666]

Jeśli chodzi o jazz u mnie najczęściej ostatnio:



Allan Holdsworth - The Sixteen Men of Tain. Ten album i jego inna starsza płyta, Atavachron, leci u mnie bardzo często ostatnio. Kawał świetnego grania i charakterystyczne brzmienie. Myślę, że Holdsworth jest mocno niedoceniany bo zna go trochę gitarowych nerdów i miłośników jazzu, a zasługuje na taką popularność jak chociażby Pat Metheny.

Różnica między nim a Methenym jest taka, że Pat w pewnym momencie mocno ugrzecznił swoją muzykę, wręcz tworząc prostsze, melodyjne radiowe hity np https://www.youtube.com/watch?v=eTde_9H0x80. Muzyka Allana jest ciężej przyswajalna dla ludzi nie siedzących mocno w klimatach jazzowych i gitarowych.

[Dejavu]

Jeśli chodzi o jazz u mnie najczęściej ostatnio:



Allan Holdsworth - The Sixteen Men of Tain. Ten album i jego inna starsza płyta, Atavachron, leci u mnie bardzo często ostatnio. Kawał świetnego grania i charakterystyczne brzmienie. Myślę, że Holdsworth jest mocno niedoceniany bo zna go trochę gitarowych nerdów i miłośników jazzu, a zasługuje na taką popularność jak chociażby Pat Metheny.

Różnica między nim a Methenym jest taka, że Pat w pewnym momencie mocno ugrzecznił swoją muzykę, wręcz tworząc prostsze, melodyjne radiowe hity np https://www.youtube.com/watch?v=eTde_9H0x80. Muzyka Allana jest ciężej przyswajalna dla ludzi nie siedzących mocno w klimatach jazzowych i gitarowych.

Zgadzam się, ale uważam, że Metheny tą uproszczoną muzykę wciąż robi z klasą i ogólnie rzecz biorąc nie jest to złe. Chociaż jakimś specjalistą od Pata nie jestem, bo nigdy do mnie nie trafiał tak, jak właśnie Holdsworth.

[paulek]

Pat - Zero Tolerance For Silence.....

[Geri666]

Mike Stern - Voices (2001)

Jeden z moich ulubionych jazz fusionowych gitarnikow. pracowal z Billy Cobhamem, potem z Milesem Davisem. Na tym albumie laczy afrykanskie rytmy z jazzem. Polecam, jest swiezo.

Wishing well - https://www.youtube.com/watch?v=eUcl66wT92I

[Dejavu]

Wishing well - https://www.youtube.com/watch?v=eUcl66wT92I

Fajnie, że przypomniałeś Wishing Well, ja ten numer najbardziej kojarzę z płytą, którą nagrał wspólnie z Erickiem Johnsonem (swoją drogą fajny album, chociaż moim zdaniem lekko poniżej potencjału obu Panów, ale z drugiej strony chyba to miała być taka wyluzowana płyta bez nadmiernego napinania się).